The Shard

The Shard
Ilustracja
Państwo

 Wielka Brytania

Miejscowość

Londyn

Architekt

Renzo Piano

Wysokość całkowita

309,6 m

Wysokość do dachu

306 m

Kondygnacje

72

Powierzchnia użytkowa

111400 m²

Rozpoczęcie budowy

2009

Ukończenie budowy

2012

Właściciel

Mace Group

Położenie na mapie gminy Southwark
Mapa konturowa gminy Southwark, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „The Shard”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „The Shard”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „The Shard”
Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa konturowa Wielkiego Londynu, w centrum znajduje się punkt z opisem „The Shard”
Ziemia51°30′16″N 0°05′12″W/51,504444 -0,086667
Strona internetowa

The Shard (z ang. shard „odłamek”, znany także jako Shard London Bridge, London Bridge Tower, Shard of Glass) – wieżowiec w Londynie, w dzielnicy Southwark (gmina Southwark), na południowym brzegu Tamizy. Ukończony w 2012 roku, jest najwyższym budynkiem w Wielkiej Brytanii (stan na 2023 r.); przez kilka miesięcy po ukończeniu był najwyższym budynkiem w Europie.

Opis

Budynek ma 72 kondygnacje rozplanowane następująco:

Wysokość budynku wynosi 309,6 metrów. Po zakończeniu prac w 2012 roku stał się najwyższym ukończonym wieżowcem w Europie.

Budynek został zaprojektowany przez włoskiego architekta Renza Piana, laureata Nagrody Pritzkera z 1998 roku, autora m.in.: Centre Georges Pompidou w Paryżu, czy New York Times Building w Nowym Jorku.

W kwietniu 2008 roku rozpoczęła się rozbiórka budynków Southwark Towers, w miejsce których miał stanąć biurowiec The Shard. Rozbiórka trwała około 9 miesięcy i została zakończona na początku 2009 roku.

Przygotowania do budowy budynku zaczęły się w lutym 2009 roku, natomiast faktyczne rozpoczęcie robót nastąpiło 16 marca 2009 roku. Początkowo budowa opierała się głównie na wbijaniu kafarami w ziemię olbrzymich pali mających na celu podnieść stabilność terenu w ramach przygotowań do budowy rdzenia wieżowca.

W czasie od marca do końca października 2009 roku zamontowano pierwsze trzy żurawie pionowe przystosowane do wznoszenia żelbetowego rdzenia budynku.

W połowie czerwca 2010 roku główny rdzeń budowli osiągnął 33 piętro i wysokość niemal 143 metrów. W połowie listopada 2010 roku trzeci i ostatni element głównego rdzenia wieżowca osiągnął poziom 68 kondygnacji (około 236 m), przewyższając tym samym wieżowiec One Canada Square, który nosił miano najwyższego w Wielkiej Brytanii od 18 lat. Ostatecznie betonowy trzon budynku ukończono pod koniec listopada, a na jego szczycie na wysokości około 245 metrów, zawisła wiecha. W połowie grudnia 2010 roku zakończyła się budowa 70 z łącznych 72 kondygnacji nadziemnych wieżowca, średni okres pomiędzy "wylewaniem" kolejnych kondygnacji kształtował się w czasie jednego tygodnia.

Wieżowiec został oficjalnie otwarty w dniu 5 lipca 2012 roku przez premiera Kataru, Hamada ibn Dżassima ibn Dżabra as-Saniego, w uroczystości wziął również udział Andrzej, książę Yorku.

Według początkowych założeń łączny koszt budowy The Shard wynosił 350 mln funtów, później jednak został podniesiony o dodatkowe 85 mln funtów przez firmę Mace Group.

Zobacz też