Shenyang J-5

Shenyang J-5
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Chiny

Producent

Shenyang Aircraft Corporation

Typ

myśliwiec

Załoga

1

Historia
Data oblotu

8 kwietnia 1955

Dane techniczne
Napęd

1 x silnik turboodrzutowy WP-5
WP-5D (wersja JJ-5)

Ciąg

26,0 kN
22,27 kN (WP-5D)

Wymiary
Rozpiętość

9,62 m

Długość

11,09 m (wersja J-5)
11,36 m (wersja J-5A)
11,5 m (wersja JJ-5)

Wysokość

3,8 m

Powierzchnia nośna

22,6 m²

Masa
Własna

4080 kg (wersja J-5)
4151 kg (wersja J-5A)
4080 kg (wersja JJ-5)

Startowa

6000 kg (wersja J-5 i J-5A)
6215 kg (wersja JJ-5)

Osiągi
Prędkość maks.

1130 km/h (wersja J-5)
1145 km/h (wersja J-5A)
1048 km/h (wersja JJ-5)

Pułap praktyczny

16470 m (wersja J-5)
16300 m (wersja J-5A)
14300 m (wersja JJ-5)

Zasięg

1080 km (wersja J-5)
1100 km (wersja J-5A)
1230 km (wersja JJ-5)

Rozbieg

590 m (wersja J-5)
730 m (wersja J-5A)
760 m (wersja JJ-5)

Dobieg

885 m (wersja J-5A)
830 m (wersja JJ-5)

Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x działko N-37 kalibru 32 mm, 2 x działko NR-23 kalibru 23 mm (wersja J-5)
3 x działko NR-23 (wersja J-5A)
1 x działko NR-23 (wersja JJ-5)
Użytkownicy
Albania Bangladesz Pakistan Korea Północna Chińska Republika Ludowa Sudan Somalia Tanzania Wietnam Sri Lanka Zimbabwe Stany Zjednoczone
Multimedia w Wikimedia Commons

Shenyang J-5 (chiń. 歼击机-5) – pierwszy produkowany seryjnie w Chinach samolot myśliwski. Maszyna była licencyjną wersją radzieckiego MiG-17F.

Historia

Geneza

Samoloty myśliwskie były priorytetem dla sił powietrznych ludowych Chin. Pierwsze tego typu maszyny z napędem odrzutowym, samoloty MiG-15 zostały dostarczone do kraju dzięki współpracy z największym wówczas sojusznikiem, Związkiem Radzieckim. W Chinach otrzymały one miejscowe oznaczenie J-2. Chińskie samoloty wzięły udział w walkach z amerykańskimi samolotami podczas wojny koreańskiej. Doświadczenia wyniesione z walk nie były zbyt zachęcające dla chińskich władz. Poziom wyszkolenia chińskich pilotów okazał się zbyt niski, a konstrukcja MiG-15 ustępowała maszynom North American F-86 Sabre. W zaistniałej sytuacji Chińczycy podjęli decyzję o wprowadzeniu na uzbrojenie nowocześniejszej konstrukcji. Pierwszą z nich była zmodernizowana wersja MiG-15bis, który otrzymał oznaczenie J-3. Amerykanie nie pozostawali w tyle i swoje Sabre poddawali również kolejnym modernizacjom, zapewniając im odpowiednią przewagę. Tym razem podjęto bardziej zdecydowane działania, decydując się na zakup w Związku Radzieckim licencji na najnowszy produkt Miga jakim był wówczas samolot MiG-17. Uruchomiono linie montażową samolotu J-4, jak oznaczono miejscową wersje MiGa-17, ale wszystkie wyprodukowane w ten sposób samoloty pochodziły z zestawów przywiezionych z Kraju Rad. Nie było potrzeby kontynuowania produkcji jako, że w październiku 1954 roku zapadła ważna decyzja.

Projekt

W październiku 1954 roku Chiny podpisały umowę o licencyjnej produkcji na terenie kraju najnowszej wersji MiGa-17, MiG-17F. Samolot charakteryzował się zastosowaniem nowego turbinowego silnika z WK-1F z dopalaczem. Na podstawie umowy Związek Radziecki przekazał Chinom dokumentację techniczną, dwa samoloty wzorcowe, piętnaście zestawów do montażu na miejscu oraz części i podzespoły umożliwiające budowę następnych dziesięciu sztuk samolotów. Do swojego dziewiczego lotu maszyna zbudowana z części przywiezionych z ZSRR wzbiła się 8 kwietnia 1955 roku. Pierwszy samodzielnie zbudowany od podstaw samolot poleciał rok później, 19 lipca 1956 roku. Według dostępnych informacji wyprodukowano łącznie 767 samolotów myśliwskich wersji J-5 i J-5A.

Wersje

Bibliografia

JJ-5