Shida Bazyar

Shida Bazyar
Ilustracja
Shida Bazyar na Targach Książki we Frankfurcie (2026)
Data i miejsce urodzenia

1988
Hermeskeil

Narodowość

niemiecko–irańska

Język

niemiecki

Alma Mater

Universität Hildesheim(inne języki)

Dziedzina sztuki

literatura

Ważne dzieła

Nachts ist es leise in Teheran, Die Lücken

Nagrody

Shida Bazyar ([ˈʃeɪda baˈzjaːɾ]; ur. 1988 w Hermeskeil) – niemiecko-irańska pisarka, której powieści koncentrują się na historii Niemiec.

Życiorys

Shida Bazyar jest najmłodszym dzieckiem irańskich rodziców, którzy w swojej ojczyźnie byli komunistami. Uciekli z ojczyzny w 1987 roku z powodu zmian politycznych po rewolucji islamskiej. Shida Bazyar urodziła się w Hermeskeil i posiada podwójne obywatelstwo.

Po stuidach w Hildesheim przeprowadziła się do Berlinu, gdzie pracowała na pół etatu jako konsultantka edukacyjna dla młodych ludzi wykonując wolontariat w Brandenburgii; resztę czasu spędzała jako pisarka. Początkowo publikowała opowiadania w czasopismach i antologiach. W 2012 roku była stypendystką kursu literatury podczas festiwalu literatury w Klagenfurcie. Bazyar otrzymała stypendium naukowe fundacji im. Heinricha Bölla. Obecnie poświęca się całkowicie pisaniu. Shida jest członkinią/założycielką PEN Berlin(inne języki).

Nachts ist es leise in Teheran

W 2016 roku Shida Bazyar, za pośrednictwem wydawnictwa Kiepenheuer & Witsch(inne języki), wydała swoją debiutanką powieść pt. Nachts ist es leise in Teheran, która otrzymała wiele pozytywnych opinii. Książka otrzymała wiele nagród literackich, w tym Ulla-Hahn-Autorenpreis oraz Uwe-Johnson-Preis. Mithu Sanyal(inne języki), niemiecka kulturoznawczyni, dziennikarka oraz pisarka, określiła tę książkę w swoim przemówieniu pochwalnym z okazji Uwe-Johnson-Preis, jako „niezwykle ważną książkę” i „ćwiczenie empatii”. Bazyar podkreśla, że choć Nachts ist es leise in Teheran zawiera elementy biograficzne, to w żadnym wypadku nie jest biografią rodzinną.

Drei Kameradinnen

Druga powieść autorki, Drei Kameradinnen miała swoją premierę w 2021 roku i była nominowana do Niemieckiej Nagrody Książkowej. W 2025 roku książka doczekała się ekranizacji, której reżyserką była Milena Aboyan(inne języki).

Die Lücken

3 września 2026 roku premierę miała trzecia książka Bazyar, Die Lücken. Punktem wyjścia powieści było badania nazistowskiej historii rodzinnego miasta i miejscowości, w której wychowała się autorka, czyli Hermeskeil. Jako ważny impuls do napisania powieści autorka podała badanie historyczne pt. „Juden im Gaumusterdorf – Auf den Spuren ehemaliger jüdischer Nachbarn in Hermeskeil”. Powieść rozgrywa się w fikcyjnym mieście Heimbesbach w Nadrenii-Palatynacie, wzorowanym na Hermeskeil. Obejmując mniej więcej stulecie, powieść przedstawia zanik życia żydowskiego w epoce nazistowskiej, podstępowanie wobec Holocaust w powojennych Niemczech i wreszcie współistnienie z rodzinami uchodźców w dzisiejszych czasach. Podczas uroczystości wręczenia Niemieckiej Nagrody Książkowej jurorka Maha El Hissy określiła powieść jako redfinicję powieści o ojczyźnie.

Publikacje

Nagrody

Przypisy

  1. ↑ Shida Bazyar. [w:] Munzinger-Archiv(inne języki) [on-line]. munzinger.de. [dostęp 2026-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-10-06)]. (niem.).
  2. ↑ Hochgesand, Stefan: Deutsch-iranischer Roman; Aus dem grünen Notizbuch. [w:] Die Tageszeitung [on-line]. taz.de, 21 marca 2016. [dostęp 2026-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-10-07)]. (niem.).
  3. ↑ Klaus-Dieter Lehmann, Karin Fischer: Trump-Einreiseverbot trifft Goethe-Institute; „Das hat eine direkte Auswirkung auf unsere Arbeit“. [w:] Goethe-Institut [on-line]. deutschlandfunke.de, 31 stycznia 2017. [dostęp 2026-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-10-11)]. Cytat: Das sind Namen wie Navid Kermani oder Zahid oder Shida Bazyar, die alle iranische Wurzeln haben, doppelte Staatsbürgerschaft, oder Sherko Fatah und Abbas Kida. (niem.).
  4. ↑ Wicke, Nora: Stipendiaten 2012. [w:] Österreichischer Rundfunk [on-line]. orf.at, marzec 2011. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-08-01)]. (niem.).
  5. ↑ Mitgründer:innen. [w:] PEN Berlin(inne języki) [on-line]. penberlin.de. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-07-18)]. (niem.).
  6. 1 2 Laudatio von Mithu Sanyal auf Shida Bazyar, Preisträgerin des Uwe Johnson-Förderpreises 2017. [w:] Kiepenheuer & Witsch(inne języki) [on-line]. kiwi-verlag.de, 4 października 2017. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-25)]. (niem.).
  7. ↑ „Dort leben möchte ich nicht“. [w:] Frankfurter Neue Presse(inne języki) [on-line]. fnb.de, 20 listopada 2018. [dostęp 2026-10-24]. (niem.).
  8. 1 2 Ostholt 2023 ↓, s. 1–85.
  9. ↑ Abgedreht: Kinokoproduktion „Drei Kameradinnen“. [w:] Südwestrundfunk [on-line]. swr.de, 18 marca 2025. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-10-10-)]. (niem.).
  10. 1 2 3 Knipphals, Dirk: „Es gibt keine Minderheit, die nicht Grund zur Sorge hat“. [w:] Die Tageszeitung [on-line]. taz.de, 6 października 2026. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-10-10)]. (niem.).
  11. 1 2 Hubernagel, Julia, Knipphals, Dirk: Geschichte eines Heimatortes. [w:] Die Tageszeitung [on-line]. taz.de, 5 października 2026. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-10-11)]. (niem.).
  12. ↑ Schlench, Tino: Kollektives Vergessen im Hunsrück. deutschlandfunkkultur.de, 6 września 2026. [dostęp 2026-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-09-08)]. (niem.).
  13. ↑ Das Debüt 2016 – Bloggerpreis für Literatur. indieautor.com. [dostęp 2026-10-24]. (niem.).
  14. ↑ Shida Bazyar erhält Ernst-Toller-Preis. boersenblatt.net, 31 lipca 2023. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-03-15)]. (niem.).
  15. ↑ Mullally, William: International Booker shortlist includes Iranian exile novel The Nights Are Quiet in Tehran. thenationalnews.com, 31 marca 2026. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-28)]. (ang.).
  16. ↑ Preisverleihung 2026. [w:] Deutscher Buchpreis [on-line]. deutscher-buchpreis.de, 2026. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-10-11)]. (niem.).
  17. ↑ Shida Bazyar erhält Wilhelm Raabe-Literaturpreis. [w:] Deutschlandfunk [on-line]. deutschlandfunk.de, 22 września 2026. [dostęp 2026-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-09-25)]. (niem.).

Bibliografia