Siegfried Buback
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
3 stycznia 1920 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
7 kwietnia 1977 |
| Przyczyna śmierci |
morderstwo |
| Zawód, zajęcie | |
Siegfried Buback (ur. 3 stycznia 1920 w Wilsdruff, zm. 7 kwietnia 1977 w Karlsruhe) – niemiecki prawnik, prokurator generalny, zamordowany przez radykalnie lewicowych terrorystów z RAF.
Życiorys
Studiował prawo w Lipsku. W 1940 r. wstąpił do NSDAP. W 1941 r. zdał pierwszy egzamin prawniczy. W czasie II wojny światowej służył w Wehrmachcie. W 1947 r. wrócił z niewoli i w 1950 r. zdał drugi państwowy egzamin. Karierę prawniczą rozpoczął w 1950, jako asesor w Dolnej Saksonii. W 1953 r. został prokuratorem. Sukcesywnie awansował i w 1974 został prokuratorem generalnym. Odpowiedzialny był między innymi za ściganie terrorystów z RAF.
Został przez nich zastrzelony 7 kwietnia 1977. Tego dnia przemieszczał się on w kierunku swojego biura w eskorcie policji. W strzelaninie zginęli prokurator, kierowca oraz funkcjonariusz.
Śmierć prokuratora generalnego, który prowadził sprawę przywódców organizacji, wstrząsnęła opinią publiczną. Była to pierwsza tak wysoko postawiona osoba, która zginęła z rąk terrorystów z RAF-u. Według pierwotnych planów opracowanych przez kadrę RAF-u w Stammheim Buback miał zostać zakładnikiem. Zamierzano go wykorzystać do wymuszenia uwolnienia przywódców.
Mimo wytypowania i skazania potencjalnych sprawców, nie udało się ustalić kto dokładnie zastrzelił Bubacka. W kręgu podejrzanych znaleźli się: Christian Klar, Knut Folkerts, Brigitte Mohnhaupt, Günter Sonnenberg i Stefan Wisniewski.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Buback, Siegfried [online], NDB-online [dostęp 2026-11-09] (niem.).
- 1 2 3 4 5 6 Sebastian Pietras, Ewolucja terroryzmu lewicowego w Republice Federalnej Niemiec na przykładzie I generacji Frakcji Czerwonej Armii (RAF-u), „Prawo i Bezpieczeństwo” (1(6)), 2026, s. 232, DOI: 10.4467/29567610PIB.26.032.23733 [dostęp 2026-11-08].