 Silverstein (2020). Od lewej: Paul Koehler, Billy Hamilton, Shane Told, Josh Bradford, Paul Marc Rousseau | |
| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Wydawnictwo |
Victory Records |
| Powiązania |
Robby Starbuck, Cameron Webb, Jordan Valeriote, Sam Guaiana, Wyatt Clough |
| Skład | |
| Shane Told Paul Koehler Bill Hamilton Josh Bradford Paul Marc Rousseau | |
| Byli członkowie | |
| Richard McWalter Neil Boshart | |
| Strona internetowa | |
Silverstein – kanadyjska grupa muzyczna wykonująca post hardcore.
Grupa powstała w Burlington (Ontario) jako projekt poboczny muzyków będących członkami formacji wykonujących ska i hardcore. Wkrótce skoncentowali się na Silverstein, którego nazwę zaczerpnięto od nazwiska twórcy opowiadań dla dzieci – Shela Silversteina.
W październiku 2002 zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Victory Records. W połowie listopada 2010 ogłoszono, że grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Hopeless Records.
We wrześniu 2012 ogłoszono, że ze składu odszedł gitarzysta Neil Boshart, a jego miejsce zajął Paul Marc Rousseau, który przez ostatnie lata do tego czasu zajmował się technikaliami gitarowymi przy zespole. Przez lata głównymi twórcami kompozycji zespołu byli Shane Told oraz Neil Boshart, a po jego odejściu Paul Marc Rousseau.
Na początku września 2014 ogłoszono, że grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Rise Records. W czerwcu 2019 muzycy parafowali umową z wytwórnią UNFD.
W 2019 Shane Told przyznał, że styl muzyczny grupy bywa uznawany np. za emo, screamo, post-hardcore czy nawet rock i on to akceptuje.
Członkowie grupy zostali wyznawcami zasad wegetarianizmu i weganizmu.
Płyty A Shipwreck in the Sand (2009), Short Songs (2012), This Is How the Wind Shifts (2013), I Am Alive in Everything I Touch (2015), Misery Made Me (2022) stanowią albumy koncepcyjne.
Jedenasty album grupy pt. Misery Made Me został wydany nakładem NSEW Recordings, tj. własnej wytwórni członków formacji. Dwunaste dzieło zespołu pt. Antibloom ukazało się 21 lutego 2025 nakładem UNFD, a w związku z zapowiedzią publikacji dwupłytowego wydawnictwa kontynuacją Antibloom był krążek Pink Moon, którego premierę wyznaczono na 12 września 2025.
| Rok | Tytuł | U.S. Billboard 200 Peak | Billboard Independent Albums |
|---|---|---|---|
| 2003 | When Broken Is Easily Fixed
|
- | 45 |
| 2005 | Discovering the Waterfront
|
34 | 3 |
| 2007 | Arrivals & Departures | 25 | 1 |
| 2009 | A Shipwreck in the Sand | 33 | 3 |
| 2011 | Rescue
|
||
| 2012 | Short Songs | ||
| 2013 | This Is How the Wind Shifts | ||
| 2015 | I Am Alive in Everything I Touch
|
||
| 2017 | Dead Reflection
|
||
| 2020 | A Beautiful Place to Drown | ||
| 2022 | Misery Made Me | ||
| 2025 | Antibloom | ||
| 2025 | Pink Moon
|
| Rok | Tytuł | Reżyseria | Album | # |
|---|---|---|---|---|
| 2003 | „Giving Up” | Micah Meisner | When Broken Is Easily Fixed | |
| 2004 | „Smashed Into Pieces” | Shane C. Drake | ||
| 2005 | „Smile In Your Sleep” | Marc Ricciardelli | Discovering the Waterfront | |
| 2006 | „Discovering the Waterfront” | Ben Weinstein | ||
| „My Heroine” | Dale Resteghini | |||
| 2007 | „If You Could See Into My Soul” | Endeavor Media | Arrivals & Departures | |
| 2008 | „Still Dreaming” | Stephen Scott | ||
| 2009 | „Vices” | Robby Starbuck | A Shipwreck in the Sand | |
| 2010 | „American Dream” | |||
| 2011 | „Sacrifice” | Rescue | ||
| „The Artist” | ||||
| „Burning Hearts” | Colin Minihan | |||
| 2012 | „Brookfield” | Josh Bradford | Short Songs | |
| „Forget Your Heart” | Brooks Reynolds | Rescue | ||
| „SOS” | Josh Bradford | Short Songs | ||
| 2013 | „Massachusetts” | – | This Is How the Wind Shifts | |
| „A Better Place” | – | |||
| 2014 | „On Brave Mountains We Conquer” | – | ||
| „This Is How The Wind Shifts” | Josh Bradford | |||
| 2015 | „A Midwestern State Of Emergency” | Max Moore | I Am Alive in Everything I Touch | |
| „Face of the Earth” | – | |||
| 2016 | „The Continual Condition” | – | ||
| „Toronto (Unabridged)” | Wyatt Clough, Roger Galvez | |||
| 2016 | „Ghost” | Cat Hostick | Dead Reflection | |
| 2017 | „Retrograde” | Colin G. Cooper | ||
| „The Afterglow” | Warwick Hughes | |||
| „Lost Positives” | Wyatt Clough, Roger Galvez | |||
| 2018 | „Whiplash” | |||
| 2020 | „Infinite” | Wyatt Clough | A Beautiful Place to Drown | |
| „Bad Habits” | ||||
| „Madness” | Machine That Eats | |||
| 2021 | „Bankrupt” | Wyatt Clough | Misery Made Me | |
| „It's Over” | – | |||
| 2022 | „Ultraviolet” | Wyatt Clough | ||
| „Die Alone” | ||||
| „Live Like This” | ||||
| 2023 | „Poison Pill” | |||
| 2024 | „Skin & Bones” | Antibloom | ||
| „Confession” | ||||
| 2025 | „Don't Let Me Get Too Low” | |||
| „I Will Destroy This” | ||||
| „Negative Space” | Pink Moon | |||
| „Drain The Blood” | ||||
| 2026 | „Stress” | Antibloom |
