| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód |
dyrygent |
| Aktywność |
od 1955 |
Simon Gjoni (ur. 28 października 1925 w Szkodrze, zm. 31 października 1991 w Tiranie) – albański kompozytor, dyrygent i muzykolog.
Pochodził z rodziny kupieckiej, był synem Prele Gjoniego i Drande. Ukończył szkołę średnią „Illirycum” w Szkodrze. W bardzo młodym wieku rozpoczął grę na gitarze i fortepianie, występował w zespole Prenka Jakovy. W okresie szkolnym komponował pieśni, niektóre z nich stały się bardzo popularne w Szkodrze (Lule Bore, Syte e tu si drite).
W latach 1952–1958 studiował w konserwatorium w Pradze, w klasie dyrygentury, pod kierunkiem prof. Václava Smetáčka. Powrócił do Tirany w 1958 i rozpoczął pracę w liceum artystycznym Jordan Misja, gdzie uczył zasad orkiestracji, intonacji i dyrygentury. W tym czasie pracował też w Teatrze Opery i Baletu, jako dyrygent. Pod jego kierunkiem nagrywano dzieła najbardziej znanych kompozytorów albańskich – Çeska Zadei, Pjetëra Gaciego i Tonina Harapiego. Należał do grona założycieli Orkiestry Symfonicznej Albańskiego Radia i Telewizji.
W 1972 popadł w niełaskę kierownictwa partii i został przeniesiony do Fieru, gdzie do 1981 pracował w miejscowym domu kultury. W 1981 powrócił do Tirany i wykładał w Instytucie Sztuk w Tiranie.
W dorobku kompozytorskim Gjoniego znajdują się romance, kantaty, suity, ballady, a także dzieła orkiestrowe i około dwustu pieśni. Imię Simona Gjoniego nosi jedna z ulic w zachodniej części Tirany (dzielnica 21 Dhjetori).
Był żonaty (żona Hermira Gjoni była znaną w Albanii pianistką).