Simson S70

Simson S70
Ilustracja
Producent

IFA

Klasa

Lekki motocykl

Okres produkcji

1983–1990

Napęd
Silnik

jednocylindrowy dwusuwowy chłodzony powietrzem

Pojemność

70 cm³

Stopień sprężania

10.5:1

Moc

4.1KW/5.6KM przy 6000

Moment obrotowy

6.7 Nm przy 4800 obr./min

Skrzynia biegów

4 stopniowa

Ogumienie
Rozmiar opon

2.75 × 16

Wymiary i masa
Rozstaw osi

1250 mm

Masa własna

84 kg

Osiągi
Prędkość maks.

75 km/h

Inne
Następca

Simson S83

Simson S70 – lekki motocykl, produkowany w NRD w latach 1983–1990 w fabryce VEB Fahrzeug- und Jagdwaffenwerk Ernst Thälmann Suhl, należącej do zjednoczenia IFA. Model S70 był produkowany w kilku wersjach, każda z silnikiem M741.

Jednostka napędowa jest zmodyfikowaną wersją czterobiegowego silnika M541, w której dokonano kilku zmian. Pojemność zwiększono do 69,9cm³ wprowadzając tłok o średnicy 45mm. Podwyższono stopień sprężania z 9,5 do 10,5 oraz nieznacznie wydłużono czasy otwarcia okien w cylindrze. Maksymalna moc silnika wzrosła z 2,7 kW (3,7 KM) do 4,1 kW (5,6 KM) przy 6000 obr./min a maksymalny moment obrotowy z 5,0 Nm do 6,7 Nm przy 5500 obr./min.

W celu zwiększenia prędkości maksymalnej do 75 km/h zmieniono przełożenie przekładni wstępnej pomiędzy silnikiem a skrzynią biegów z 1:2,95 na 1:3,25 oraz przełożenie przekładni łańcuchowej na 2,125 (16:34). Ponadto silniki różniły się wałem korbowym, grubością sprężyny sprzęgła oraz obudowami silnika (do silnika 50 cm³ nie można założyć cylindra 70cm³), zastosowano bezstykowy układ zapłonowy „Electronic”.

Cechą szczególną pojazdu jest bardzo niskie zużycie paliwa, wynoszące średnio 2,6 l/100 km, które było niższe niż w konkurencyjnych motocyklach klasy 80 cm³. Motocykle Simson S70 eksportowano również do krajów zachodnich pod oznaczeniem Simson S80 Super.

Modele S70

Simson S70 C (Comfort) (1983–1988, 20 000 szt.)

Wersja produkowana od roku 1983, wyposażenie, jak w wersji S51 C, rama zapożyczona z wersji S51 E. Ukryto cewkę WN pod zbiornikiem paliwa. Seryjne wyposażenie S70 C obejmowało: obrotomierz, dwa lusterka wsteczne, wyprofilowanie siedzenie, amortyzatory tylne o skoku 90 mm z dwustopniową regulacją, stopkę boczną, sygnalizację „Stop” w przednim hamulcu oraz kontrolki świateł drogowych i kierunkowskazów. Zastosowano także opony o profilach: K35 i K36/1. Ponadto na czarno polakierowano bębny hamulcowe, pokrywy silnika oraz cylinder wraz z głowicą.

Simson S70 E (Enduro) (1983–1988)

Wersja powstała w wyniku wyposażenia wersji S51 E w silnik o pojemności 70 cm³ z modelu S70C. Umożliwiało to eksploatację w trudniejszych warunkach terenowych. Prędkość maksymalna była identyczna jak w S70C – wynosiła 75 km/h.

Simson S70 E/2 (1985–1988)

Wersja „Enduro” produkowana od połowy 1985 r., stanowiła udoskonaloną wersję S70 E. Polepszenie parametrów eksploatacyjnych w warunkach jazdy w terenie uzyskano dzięki min. zastosowaniu wykonanego z tworzywa sztucznego błotnika, przymocowanego na stałe w znacznej wysokości nad przednim kołem. Dla zapewnienia widelcowi teleskopowemu odpowiedniej sztywności, wprowadzono bardziej stabilne rozwiązanie górnej półki w postaci zacisków typu klema.

Łącznie wyprodukowano 12 900 sztuk modeli S70 E oraz S70 E/2.

Simson S70/1 C (1988–1990)

Jest to zmodyfikowana wersja S70 C. Podobnie jak w modelach S51/1 motocykl został wyposażony w zmodernizowaną instalację elektryczną 12V pochodzącą od modelu S51/1 C.

Simson S70/1 E (1988–1990)

Wersja identyczna jak S70 E, lecz ze zmodernizowaną instalacją elektryczną z modelu S70/1 C

Simson S70/1 E/2 (1988–1990)

Wersja identyczna jak S70 E/2, lecz ze zmodernizowaną instalacją elektryczną z modelu S70/1 C

Szczegółowe dane techniczne

Bibliografia