Skala Apgar – skala używana w medycynie w celu określenia stanu noworodka zaraz po porodzie: w 1., 3., 5. i 10. minucie życia. Skala została stworzona i przetestowana przez amerykańską lekarkę i profesor Virginię Apgar. W 1952 roku ta badaczka pracująca jako profesor Uniwersytetu Columbia zaprezentowała skalę na międzynarodowym spotkaniu anestezjologów, a następnie (1953) opublikowała pracę na jej temat na łamach „Current Researches in Anesthesia & Analgesia”. Używany obecnie akronim wtórny utworzony na bazie nazwiska twórczyni skali powstał 10 lat później.
Ocena stanu noworodka podawana jest w skali od 0 do 10. Ocenianych jest pięć parametrów: częstotliwość rytmu serca, oddychanie, napięcie mięśniowe, odruchy oraz zabarwienie skóry. Za każdy z tych parametrów przydzielane jest 0–2 punkty, przy czym 2 oznacza stan optymalny, 1 – stan niezadowalający, a 0 – niewystępowanie.
| Cecha | 0 punktów | 1 punkt | 2 punkty | |
|---|---|---|---|---|
| A | Appearance (Skin color)
kolor skóry |
sinica całego ciała | tułów różowy, sinica części dystalnych kończyn | całe ciało różowe |
| P | Pulse
puls na minutę |
niewyczuwalny | <100 | >100 |
| G | Grimace (Reflex irritability)
reakcja na bodźce
|
brak brak |
grymas twarzy słabe poruszanie |
kaszel lub kichanie płacz |
| A | Activity (Muscle tone)
napięcie mięśni |
brak napięcia, wiotkość ogólna | napięcie obniżone, zgięte kończyny | napięcie prawidłowe, samodzielne ruchy |
| R | Respiration
oddychanie |
brak oddechu | wolny i nieregularny | głośny płacz |

Interpretacja wyników:
Skala nie ma zastosowania przy ocenie potrzeby resuscytacji u noworodka. Podkreślano fakt subiektywności oceny przy pomocy tej skali.