

Skeleton – sport, w którym do zjazdu po torze lodowym wykorzystuje się jednoosobowe, ciężkie (max. 50 kg) sanki sportowe o nisko położonym środku ciężkości. Umożliwiają osiąganie dużych (do ok. 130 km/h) prędkości.
Skeleton wywodzi się od cresty – konkurencji saneczkarskiej, która polegała na zjeździe na sankach z niewielkiego wzniesienia. Była popularna zwłaszcza w Szwajcarii. Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1928 cresta po raz pierwszy została rozegrana jako konkurencja olimpijska. Jako że wtedy igrzyska odbywały się w Sankt Moritz, a inne kraje nie chciały rozgrywać typowo szwajcarskiej konkurencji, pojawiła się z powrotem podczas kolejnej olimpiady w Sankt Moritz, która odbyła się w 1948. W latach 50. i 60. XX w. z cresty wyewoluował skeleton. Przez kilkadziesiąt lat był uprawiany tylko w Szwajcarii. Dopiero w 1988 Międzynarodowa Federacja Bobsleja i Toboganu (FIBT) postanowiła zorganizować Puchar Świata. W inauguracyjnym sezonie 1986/1987 pierwszym zdobywcą Pucharu Świata został reprezentant Austrii, Andi Schmid. Od 1996 skeleton uprawiają również kobiety. W 2002 skeleton został włączony do programu olimpijskiego.
Do rozgrywania zawodów skeletonowych wykorzystywano tory bobslejowo–saneczkowe. Rozwijana na nich szybkość dochodziła do 120 km/h. W Polsce dyscyplinę tę uprawiano w latach 50. i 60. XX w. głównie w Karpaczu. Później ze względu na brak odpowiednio przygotowanych torów, a przede wszystkim sprzętu zapewniającego bezpieczeństwo jazdy, zaprzestano organizować zawody.
W zawodach Pucharu Świata, Pucharu Europy i Pucharu Ameryki rozgrywane są 2 ślizgi:
Inne zasady obowiązują podczas Mistrzostw Świata oraz Igrzysk Olimpijskich, rozgrywane są bowiem 4 ślizgi:
Zawodnicy, którzy zdobyli Puchar Świata w skeletonie co najmniej 2 razy:
Zawodniczki, które zdobyły Puchar Świata w skeletonie co najmniej 2 razy:
| Imię i nazwisko | Kraj | |
|---|---|---|
| 1. | Elizabeth Yarnold | |
| 2. | Noelle Pikus-Pace | |
| 3. | Jelena Nikitina | |
| Imię i nazwisko | Kraj | |
|---|---|---|
| 1. | Aleksandr Trietjakow | |
| 2. | Martins Dukurs | |
| 3. | Matthew Antoine | |
| Imię i nazwisko | Kraj | |
|---|---|---|
| 1. | Amy Williams | |
| 2. | Kerstin Szymkowiak | |
| 3. | Anja Huber | |
| Imię i nazwisko | Kraj | |
|---|---|---|
| 1. | Jon Montgomery | |
| 2. | Martins Dukurs | |
| 3. | Aleksandr Trietjakow | |
| Imię i nazwisko | Kraj | |
|---|---|---|
| 1. | Maya Pedersen | |
| 2. | Shelley Rudman | |
| 3. | Mellisa Hollingsworth-Richards | |
| 15. | Monika Wołowiec | |
| Imię i nazwisko | Kraj | |
|---|---|---|
| 1. | Duff Gibson | |
| 2. | Jeff Pain | |
| 3. | Gregor Staehli | |
| Imię i nazwisko | Kraj | |
|---|---|---|
| 1. | Tristan Gale | |
| 2. | Lea Ann Parsley | |
| 3. | Alex Coomber | |
| Imię i nazwisko | Kraj | |
|---|---|---|
| 1. | Jim Shea | |
| 2. | Martin Rettl | |
| 3. | Gregor Staehli | |
16 lutego 2006 na Igrzyskach Olimpijskich w Turynie zadebiutowała Monika Wołowiec. Zajęła 15 (ostatnie) miejsce. Była polską debiutantką w tej konkurencji na IO.