Skytale (stgr. σκυτάλη skytálē lub σκύταλον skýtalon; łac. scytala) – metoda szyfrowania stosowana w starożytnej Grecji, w szczególności przez Spartan.
Wąski pasek pergaminu lub skóry nawijano na laskę, zapisując tekst wzdłuż niej na stykających się brzegach. Będący adresatem posiadacz laski o identycznej grubości mógł szybko odczytać tekst przesłania. W postaci rozwiniętej, z pozbawionymi sensu, rozrzuconymi literami nie miał żadnej wartości dla osoby niepowołanej; zrozumiały był jedynie dla właściwego odbiorcy, który dopasował go do swego wzorca.
Była to forma zapewnienia tajemnicy wiadomości pisemnej, przenoszonej przez posłańców – tzw. hemerodromoi (dosł. „gońców dziennych”). Dobierano ich spośród młodych i silnych biegaczy, którzy jako długodystansowcy musieli przebiegać wielkie odległości, ponieważ w Grecji nie stosowano systemu zmian gońców pocztowych.
Skytale używano także w postaci skórzanego paska owijanego wokół bioder posłańca, literami do wewnątrz, a więc jako przepaska mógł nie wzbudzać żadnych podejrzeń (można to uznać za rodzaj steganografii). Określenie to odnoszono więc zarówno do laski, jak i do paska z zaszyfrowanym tekstem.
W okresie pokoju laskę przypuszczalnie przechowywano w tajnym depozycie urzędników lacedemońskich, zwanych eforami.