 Zrzut ekranu z gry. Po prawej stronie widoczny główny bohater – smoczek Bert | |
| Producent |
NoSense |
|---|---|
| Wydawca |
Vochozka Trading |
| Scenarzysta |
Pavel Pospíšil |
| Kompozytor |
Radovan Kramář |
| Licencja | |
| Data wydania |
1995 |
| Platforma | |
Smocze historie (cz. Dračí historie) – komputerowa gra przygodowa typu wskaż i kliknij, wyprodukowana przez czeską grupę NoSense i wydana w 1995 przez Vochozka Trading. Pierwsze czeska gra wydana na płytach CD.
Akcja Smoczych Historii osadzona jest w fantastycznym świecie zamieszkiwanym przez smoki. Głównym bohaterem jest Bert, niesforny smoczek, syn smoczycy Berty i smoka Herberta. Gdy ojciec Berta – Herbert – znika bez wieści podczas poszukiwań smoczego skarbu, chłopiec wyrusza na jego trop. Po drodze zaprzyjaźnia się z magiczną różdżką Ewelina (cz. Evelýna), która z nudów wykorzystuje swoją moc do psot i figli. Ich wygłupy zwracają uwagę matki Berty, która postanawia ukarać syna drewnianą warząchą. Bert, chcąc unikać kary, obiecuje odnaleźć ojca, licząc, że w międzyczasie uda mu się ukryć narzędzie kary.
Smocze historie jest grą przygodową wskaż i kliknij z widokiem trzecioosobowym (TPP). Charakteryzuje się:
Gra została stworzona w latach 1994–1995 przez grupę studentów z Brna, działających pod nazwą NoSense. Była to pierwsza czeska gra wydana na płycie CD oraz jedna z pierwszych przygodówek z polskim dubbingiem. W pracach nad animacją uczestniczył wówczas nastoletni Jakub Dvorský, późniejszy założyciel studia Amanita Design. Muzykę do gry skomponował Radovan Kramář.
Gra została wydana w 1995 w Czechach przez Vochozka Trading. W Polsce ukazała się w 1996 nakładem Mirage Software, stając się jedną z pierwszych gier przygodowych z pełnym polskim dubbingiem na rynku. Głosów udzielili m.in. członkowie zespołu Closterkeller, w tym wokalistka Anja Orthodox.
W 2006 grę udostępniono jako freeware na licencji GNU GPLv2, a jej kod źródłowy został zintegrowany z projektem ScummVM, umożliwiając uruchomienie na licznych platformach.
W 1995 roku produkcja spotkała się z przeważnie pozytywnym odbiorem krytyków. Najniższą ocenę wynoszącą 60% przyznało czasopismo „Score”, a najwyższą 92% – „Riki”.
W tym samym roku sprzedano około 7 000 egzemplarzy, co plasowało tytuł wśród najlepiej sprzedających się czeskich gier komputerowych. Była także wielokrotnie dołączana do czasopism komputerowych jako pełna wersja.