Suseł karłowaty

Suseł karłowaty
Spermophilus pygmaeus
(Pallas, 1778)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Nadgromada

żuchwowce

Gromada

ssaki

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

wiewiórkokształtne

Rodzina

wiewiórkowate

Podrodzina

afrowiórki

Plemię

świstaki

Rodzaj

suseł

Gatunek

suseł karłowaty

Synonimy

Citellus pygmaeus

Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Suseł karłowaty, dawniej: suseł karlik (Spermophilus pygmaeus) – gryzoń z rodziny wiewiórkowatych, zamieszkujący tereny od wschodniej Europy po Azję Środkową. Jest szkodnikiem upraw rolnych.

Systematyka

W 2009 roku amerykańscy zoolodzy Kristofer M. Helgen, F. Russell Cole, Lauren Helgen i Don E. Wilson opublikowali wyniki badań filogenetycznych z wykorzystaniem mitochondrialnego genu cytochromu b, które wskazały konieczność rewizji dotychczasowego podziału systematycznego w obrębie plemienia Marmotini. Ustalili także poprawny podział w obrębie gatunku Spermophilus pygmaeus i wskazali na istnienie pięciu podgatunków:

Morfologia

Suseł karłowaty jest gryzoniem średniej wielkości. Tułów wraz z głową osiąga 25 cm długości, a ogon 5 cm. Wybarwienie grzbietu szarawe, z rudym odcieniem. Sierść pokrywają jaśniejsze kropki. Część brzuszna ubarwiona na jasno.

Tryb życia

Wiedzie naziemny, dzienny tryb życia. Zimą i latem zapada w okresowy sen. Mieszka w koloniach. Samica rodzi raz w roku 5-8 młodych. Jest poważnym szkodnikiem upraw rolnych.

Rozmieszczenie geograficzne

Zamieszkuje wschodnią Europę i zachodnią Azję: w rejonie Dniepru na Ukrainie, Powołże i Kaukaz Północny w Rosji, natomiast przeważająca część zakresu w Azji Środkowej obejmuje tereny Kazachstanu – do jeziora Aralskiego na wschodzie. Suseł karłowaty zamieszkuje tereny na wysokości 400–500 m n.p.m..

Ekologia

Jest roślinożercą i odżywia się nadziemnymi i podziemnymi częściami roślin. Unika miejsc porośniętych gęstymi wysokimi trawami. Wzrost powierzchni stepów porośniętych wysokimi trawami ma bezpośredni wpływ na wielkość populacji susła karłowatego. Gatunek jest uznawany przez naukowców za kluczowy dla funkcjonowania ekosystemu półpustynnego, bowiem stanowi podstawę pożywienia dla innych gatunków zwierząt (np. orła stepowego), a także w sposób istotny uczestniczy w procesie glebotwórczym tych terenów.

Siedlisko

Suseł karłowaty zasiedla pustynie i półpustynie oraz tereny leżące długo odłogiem. Każda kolonia obejmuje stare, stałe systemy nor oraz tymczasowe nory ochronne.