Większość przedstawicieli rodzaju ma ciało krótkie, jajowate lub owalne w zarysie, ale zdarzają się też gatunki o ciele wysmukłym. Tak jak wśród całej rodziny oskórek jest gruby i pozbawiony kolagenu. Mogąca się wywracać na zewnątrz część gardzieli (ryjek) pozbawiona jest uzbrojenia. Prostomium zaopatrzone jest w krótkie czułki i głaszczki. Przydatki te mają kształt palcowaty lub kulisty. Czułek środkowy jest tak długi jak czułki boczne lub od nich krótszy. Papille czułkowate mogą występować lub nie. Pierwszy segment ciała zaopatrzony jest w parę czułków mackowatych. Dalsze segmenty mają nabłonkowe, siedzące lub osadzone szypułkach, gładkie, pozbawione papillów końcowych guzki makroskopowe tworzące mniej lub bardziej wyraźne szeregi poprzeczne i podłużne. Na każdym segmencie występuje jeden szereg poprzeczny liczący co najmniej siedem tych guzków. Brak jest na ciele guzków mikroskopowych, występują natomiast na całej jego powierzchni, w tym na parapodiach papille dodatkowe. Parapodia są jednogałęziste, zaopatrzone w szczecinki złożone. Na parapodiach segmentów szczecinkonośnych (chetigerów) przedniej części ciała nie występują przysadziste haczyki.
Ekologia i występowanie
Wieloszczety te zasiedlają wody morskie i słonawe. Larwami są trochofory wchodzące w skład zooplanktonu. Późniejsze stadia należą do zoobentosu. Żyją zagrzebane w osadach na dnie mórz. Wybierają podłoże piaszczyste lub muliste. W wodach polskiego Morza Bałtyckiego stwierdzony został tylko S. balticum.
Taksonomia
Rodzaj ten wprowadzony został w 1961 roku przez Jörgena Lützena. Autor ten zaliczył doń wszystkie Sphaerodoridae o krótkim ciele, gatunkiem typowym wyznaczając Sphaerodorum claparedii. W 1974 roku Kristian Fauchald dokonał rewizji światowej fauny Sphaerodoridae, zawężając definicję rodzaju Sphaerodoridium do form o krótkim ciele, szypułkowatych guzkach makroskopowych i krótkim czułku środkowym, w praktyce ograniczając go do gatunku typowego i czyniąc ów rodzaj monotypowym. W późniejszych latach definicja rodzaju ulegała kolejnym zmianom, np. w 2018 roku autorzy World Polychaeta database umieszczali w nim trzy gatunki; oprócz typowego także S. fauchaldi i S. guerritai. W 2019 roku María Capa i inni zrewidowali systematykę Sphaerodoridae na podstawie danych morfologicznych i molekularnej analizy filogenetycznej. Według definicji tych autorów do rodzaju tego należą:
12345Plathong, Jintana; Plathong, Sakanan; Capa, María. (). . . (1): 57-75.Two new species of Sphaerodoridae (Annelida) from the Gulf of Thailand.„Zootaxa”.4790(1),s.57-75,2020.
123456María Capa, Arne Nygren, Julio Parapar, Torkild Bakken, Karin Meißner, Juan Moreira.Systematic re-structure and new species of Sphaerodoridae (Annelida) after morphological revision and molecular phylogenetic analyses of the North East Atlantic fauna.„ZooKeys”.845,s.1-97,2019. DOI: 10.3897/zookeys.845.32428.
1234Kristian Fauchald:The Polychaete Worms. Definitions and Keys to the Orders, Families and Genera.Natural History Museum of Los Angeles County, The Allan Hancook Fundation (University of Southern California),1997.
123G. Read, K. Fauchald:Sphaerodoridium Lützen, 1961.[w:] World Polychaeta database (World Register of Marine Species) [on-line].[dostęp 2021-10-26].
↑Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków.Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.).T.I.Warszawa:Muzeum i Instytut Zoologii PAN,2004. ISBN83-88147-04-8.
12Jörgen Lützen.Sur une nouvelle espèce de polychète Sphaerodoridium commensalis n.g, n.sp. (Polychaeta Errantia, famille des Sphaerodoridae) vivant en commensal de Terebellides stroemi Sars.„Cahiers de Biologie Marine”.2,s.409-416,1961.
12K. Fauchald.Sphaerodoridae (Polychaeta: Errantia) from world-wide areas.„Journal of Natural History”.8(3),s.257–289,1974. DOI: 10.1080/00222937400770241.