| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Albert Ayler | ||||
| Wydany | ||||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany | ||||
| Gatunek | ||||
| Długość |
32:55 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Oceny | ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
Spirits Rejoice – album studyjny nagrany przez Alberta Aylera we wrześniu 1965 r. i wydany przez firmę ESP-Disk w tym samym roku.
Jedna z najbardziej głośnych a nawet hałaśliwych płyt Aylera, równocześnie jest to płyta niezwykle dynamiczna; łagodne, niemal liryczne partie sąsiadują z gwałtownymi partiami totalnej improwizacji wszystkich muzyków. Została nagrana przez sekstet oraz dodatkowego klawesynistę stwarzającego prawdziwie niebiański nastrój swoją wstępną partą do Angels. Do wrażenia ogólnej hałaśliwości muzyki przyczynili się trębacz Don Ayler (brat saksofonisty) i saksofonista altowy Henry Grimes. Jednocześnie ich obecność pozwoliła Aylerowi na używanie niższych rejestrów swojego saksofonu tenorowego, gdyż wyższe zostały całkowicie zajęte przez niezwykle energicznego (chociaż pozbawionego większych subtelności) Dona Aylera i dynamicznego Grimesa na alcie.
W kilku utworach, przynajmniej w trzech, gra pełny sekstet, czyli partie kontrabasów są dublowane.
Album ten stanowi jedną z najlepszych egzemplifikacji nowego "energy style" Aylera.
| 1. | Spirits Rejoice | 11:31 |
| 2. | Holy Family | 2:10 |
|
|
13:41 | |
| 1. | D.C. | 7:55 |
| 2. | Angels | 5:54 |
| 3. | Prophet | 5:25 |
|
|
19:14 | |