Stanisław Filasiewicz

Stanisław Edmund Hilary Filasiewicz

Data i miejsce urodzenia	28 kwietnia 1881 Cieszyn
Data i miejsce śmierci	po 15 sierpnia 1944 Cieszyn
Narodowość	polska
Alma Mater	• Politechnika Federalna w Zurychu • Politechnika Lwowska
Praca
Budynki	Dom pracowników Banku Polskiego (Łódź, ul. Wierzbowa 40)
Multimedia w Wikimedia Commons

Stanisław Edmund Hilary Filasiewicz (ur. 28 kwietnia 1881 w Cieszynie, zm. po 15 sierpnia 1944 tamże) – polski architekt.

Biogram

Syn Hilarego Filasiewicza i Bronisławy z Weychertów. W latach 1901–1907 studiował początkowo filozofię i prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a następnie architekturę i inżynierię na Politechnice w Zurychu i na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej.

Po studiach pracował jako architekt rządowy w Galicji. W latach I wojny światowej działał w organizacjach polskich w Szwajcarii, w 1919 roku w Komitecie Narodowym Polskim w Paryżu.

Po przyjeździe do Polski, w latach 1922–1923 kierował biurem projektowym Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Od 1924 roku do wybuchu wojny był kierownikiem biura projektowego Banku Polskiego w Warszawie, wykonał m.in. projekty budynków oddziałów Banku Polskiego w Brześciu nad Bugiem, Bielsku, Gdyni, Ostrowie Wielkopolskim a także domy pracowników banku w Warszawie (u zbiegu ulic Czerniakowskiej, Wilanowskiej i Okrąg), Wilnie, Sosnowcu, Kielcach i Łodzi. Jego twórczość ewoluowała od form klasycyzmu akademickiego do zmodernizowanego klasycyzmu i modernizmu.