Stanisław Kempner

Stanisław Kempner
Stanisław Bal, Zbigniew Morski, Roch Kowalski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1887
Kalisz

Data i miejsce śmierci

19 stycznia 1964
Łódź

Zawód, zajęcie

dziennikarz

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Kempner, właśc. Samuel Szymon Kempner także: Stanisław Kempner-Chruszczewski, Stanisław Chruszczewski (od 1938), ps. „Stanisław Bal”, „Zbigniew Morski”, „Roch Kowalski”, „Poli Chinel”, „Staś”, „St. A. Balicki” (ur. 1887 w Kaliszu, zm. 19 stycznia 1964 w Łodzi) – polski dziennikarz pochodzenia żydowskiego.

Życiorys

Kempner w 1903 rozpoczął karierę dziennikarską, pracując jako korektor w „Nowej Gazecie”, jednocześnie działał w kołach socjalistycznych w Warszawie. Po uczestnictwie w strajku szkolnym był więziony w Modlinie. Przyjechał do Łodzi w 1908 by rozpocząć współpracę z „Kurierem Łódzkim” jako sprawozdawca artystyczny, głównie publikując felietony teatralne, m.in. podpisując się swoim nazwiskiem oraz jako „Stanisław Bal”, „Zbigniew Morski”, „Roch Kowalski”. Był także redaktorem „Nowego Kuriera Łódzkiego”. W tym okresie odkrył talent Juliana Tuwima – w 1911 zaprotegował go właścicielowi gazety – Stanisławowi Książkowi, który opublikował jego pierwszy wiersz.

W 1911 rozpoczął pracę również w łódzkim magistracie. Następnie podczas I wojny światowej pracował w szpitalu Izraela i Leonii Poznańskich. W latach 1919–1939 pełnił funkcję naczelnika Wydziału Zdrowia Zarządu Miasta Łodzi. Współpracował wówczas z lekarzami-społecznikami: Sewerynem Sterlingiem, Wincenty Tomaszewiczem, Aleksandrem Margolisem.

W 1938 zmienił nazwisko na Chruszczewski. We wrześniu 1939 uciekł do Rumunii, gdzie w Bukareszcie pracował w „Kurierze Polskim”, następnie w 1941 przeniósł się do Palestyny, gdzie był publicystą „Gazety Polskiej” oraz pracownikiem aparatu informacyjno-propagandowego rządu RP na uchodźstwie. Był także członkiem i sekretarzem Komitetu Uchodźców Polskich w Jerozolimie, w którym działał w latach 1941–1945. Od 1942 był również członkiem zarządu Ligi Polsko-Jugosłowiańskiej w Jerozolimie oraz działał Centrum Informacji na Wschodzie w Jerozolimie – placówce Ministerstwa Informacji i Dokumentacji

Po II wojnie światowej w 1947 powrócił do Łodzi, gdzie pracował w „Dzienniku Łódzkim”.

Był honorowym członkiem Syndykatu Dziennikarzy Łódzkich.

Życie prywatne

Był ojcem Czesława Chruszczewskiego (1922–1982) – polskiego autora fantastyki. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi w części rzymskokatolickiej.

Odznaczenia