Stechnikowce

Stechnikowce
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 tarnopolski

Rejon

tarnopolski

Powierzchnia

2047 km²

Populacja

 

• liczba ludności

729

Nr kierunkowy

+380 352

Kod pocztowy

47710

Położenie na mapie hromady Bajkowce
Mapa konturowa hromady Bajkowce, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Stechnikowce”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Stechnikowce”
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Stechnikowce”
Położenie na mapie rejonu tarnopolskiego
Mapa konturowa rejonu tarnopolskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Stechnikowce”
Ziemia49°38′55″N 25°39′26″E/49,648611 25,657222

Stechnikowce – wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim należącym do obwodu tarnopolskiego.

Znajduje tu się przystanek kolejowy Stechnikowce, położony na linii Szepetówka – Tarnopol.

Historia

W 1921 roku liczyła 1237 mieszkańców, z tego 1156 Ukraińców, 69 Polaków i 12 Żydów.

W II Rzeczypospolitej wieś powiecie tarnopolskim województwa tarnopolskiego. W latach 1943–1945 członkowie OUN-UPA zamordowali tutaj 11 Polaków. W lutym 1945 roku pod groźbą śmierci ze strony ukraińskich nacjonalistów Polacy opuścili Stechnikowce i uciekli do Tarnopola.

W czasie okupacji niemieckiej mieszkająca tutaj ukraińska rodzina Unijatów ukrywała w swoim gospodarstwie Żyda Andreja Rozenberga. W 1993 roku Instytut Jad Waszem uhonorował za to tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata Prokipa i Mełaniję Unijatów oraz ich córkę Natalę Rozenberg z d. Unijat.

Przypisy

  1. 1 2 Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 382, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.
  2. ↑ Lucyna Kulińska, Dzieje Komitetu Ziem Wschodnich na tle losów ludności polskich Kresów w latach 1943-1947. Tom I. Kraków 2002, ISBN 83-88527-32-0, s. 326
  3. ↑ Uniyat Prokop & Melania ; Daughter: Rozenberg Natalya (Uniyat). collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
  4. ↑ Уніят Прокіп. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-09-26]. (ukr.).
  5. ↑ Уніат Меланія. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-09-26]. (ukr.).
  6. ↑ Розенберг (Уніат) Наталя. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-09-26]. (ukr.).

Linki zewnętrzne