| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Stefan Chrzanowski (ur. 13 sierpnia 1897 w Mariampolu, zm. 11 września 1920 w Lublinie) – oficer armii rosyjskiej, Wojska Polskiego na Wschodzie i Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Syn Wacława i Lucyny ze Skąpskich, urodzony w Mariampolu. Absolwent gimnazjum klasycznego w Mohylewie oraz Pawłowskiej Szkoły Wojskowej w Piotrogrodzie. Po ukończeniu szkoły oficerskiej, w 1917 awansowany na stopień podporucznika. W czasie I wojny światowej, służył w szeregach armii rosyjskiej i brał udział w walkach na Polesiu. W listopadzie 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego. Przebywał w Bobrujsku w składzie Legii Rycerskiej. Po rozwiązaniu korpusu działał w Polskiej Organizacji Wojskowej na terenie Mohylewa, a następnie służył w szeregach 4 Dywizji Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego.
17 grudnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Po reorganizacji dywizji, na czele kompanii 31 pułku Strzelców Kaniowskich wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 1 września 1920 w bitwie pod Zamościem z 1 Armią Konną Siemiona Budionnego, został ciężko ranny i zmarł 11 września tego roku w wyniku odniesionych ran. Za pełną poświęcenia postawę został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu „Virtuti Militari”.
Został pochowany na wojskowym cmentarzu w Lublinie.
Był kawalerem.