Stefania Feill

Stefania Feill
Ilustracja
zdjęcie z wniosku dowodowego z 1932 r., ANK.
Imię i nazwisko

Stefania Zofia Feill z domu Bujańska

Data i miejsce urodzenia

12 kwietnia 1889
Kraków

Data i miejsce śmierci

9 lutego 1958
Kraków

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

malarstwo

Muzeum artysty

Dwór w Woli Zręczyckiej

Faksymile
Faksymile Stefani Feill, pochodzące z archiwum TPSP w Krakowie (życiorys)
Multimedia w Wikimedia Commons
Autoportret Stefanii Feill (rysunek ołówkiem)
Grób Stefanii Feill na cmentarzu Rakowickim

Stefania Zofia Feill (ur. 12 kwietnia 1889 w Krakowie, zm. 9 lutego 1958 tamże) – artystka malarka, jedna z pierwszych studentek Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Życiorys

Stefania Feill z domu Bujańska. Matka Zofia Emma z Woźniakowskich. Ojciec Wawrzyniec Bujański był przemysłowcem i kupcem (właściciel trafiki).

Uczęszczała na Wyższe Kursy dla Kobiet Adriana Baranieckiego w Krakowie. Pobierała lekcje malarstwa i rysunku w Monachium (1915–1916) i u prof. Hoffmanna w Wiedniu (1917–1918). W Monachium poznała malarza Romana Kochanowskiego, który udzielał jej wskazówek i wprowadził ją w środowisko Stanisława Przybyszewskiego. W 1919 zapisała się do krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie uczyła się przez cztery semestry w pracowni prof. Teodora Axentowicza (1919–1922).

Jej mężem był Antoni Feill, którego poślubiła jeszcze przed wstąpieniem na krakowską akademię. Nigdy jednak nie zdecydowała się na posiadanie dzieci. Odbyła podróże artystyczne do Paryża, Pragi, Drezna, Budapesztu i do Włoch. Byłą członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków (od 1935). W 1944 Niemcy spalili jej dom na Rasikach w Woli Zręczyckiej, w którym mieszkała wraz z mężem. Jej dorobek artystyczny stworzony przed wojną przetrwał, przetrzymywany przez potomków rodziny Feill. Po drugiej wojnie światowej pracowała jako nauczycielka kontraktowa w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej w Krakowie, potem była zatrudniona w krakowskiej Spółdzielni ZPAP. W czasie wojny pracowała razem z Haliną Miączyńską w Kawiarni Artystów (Kawiarni Plastyków) przy Łobzowskiej 3 w Krakowie. Od 1955 mieszkała z mężem w Zakopanem.

Malowała pejzaże, martwe natury i kwiaty, najczęściej były to akwarele. Prace powstawały również w technice olejnej. Tworzyła grafiki, sztukę użytkową i rysowała. Wystawiała w Krakowie, Katowicach, Wrocławiu i Poznaniu.

Zmarła bezdzietnie na raka. Została pochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie w rodzinnym grobowcu Bujańskich.

W Woli Zręczyckiej znajduje się dwór Feillów, w którym można obejrzeć stałą ekspozycję „Stefania Feill. Dziedzictwo wskrzeszone”.

Wybrane wystawy

Prace w zbiorach

Dokumenty źródłowe

Fotogaleria

Przypisy

  1. ↑ Iwona Demko, Walka kobiet o prawo do studiowania w Akademii w latach 1895–1919, „Wiadomości ASP”, kwiecień 2018, s. 46 [zarchiwizowane z adresu 2018-11-20].
  2. 1 2 Józef E. Dutkiewicz (red.), Jadwiga Jeleniewska-Ślesińska (oprac.), Władysław Ślesiński, Andrzej Załuski, Materiały do dziejów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie 1816–1895, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1959, s. 266.
  3. 1 2 3 4 5 H. Bartnicka-Górska, Słownik Artystów Polskich i obcych w Polsce działających, t. II D–G, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1975, s. 205–206.
  4. 1 2 Wystawa w Muzeum Dwór Feillów malarstwa i grafik Stefanii Feill [online], noclegikrakow [dostęp 2022-02-06].
  5. ↑ Dwór Feillów [online], dworfeillow.wixsite.com [dostęp 2025-09-12].
  6. ↑ Kwatera FA, rząd: zach, miejsce: po lewej Hankiewiczów.
  7. ↑ Wystawa Tow. Przyj. Sztuk Pięknych, „Dziennik Polski”, mbc.malopolska.pl, 21 października 1945, s. 5 [dostęp 2022-02-06].

Bibliografia