
Steinway & Sons (także Steinway) – amerykańsko-niemiecki producent fortepianów, założony w 1853 w Nowym Jorku przez Heinricha Engelharda Steinwega (później Henry’ego E. Steinwaya). Firma prowadzi dwie fabryki: w dzielnicy Queens (Astoria) oraz w Hamburgu. Wszystkie fortepiany Steinway powstają w jednej z tych lokalizacji. Od 2013 r. spółka-matka Steinway Musical Instruments jest kontrolowana przez fundusz Paulson & Co.; w latach 1996–2013 była notowana na NYSE (ticker LVB). Portfolio obejmuje również marki Boston i Essex (projekty Steinwaya dla średniego i podstawowego segmentu). W 2015 r. zaprezentowano system odtwarzania Spirio, a w 2019 r. – Spirio | r z możliwością rejestracji wykonań.
Firma została założona w 1853 roku przez niemieckiego emigranta, Henry’ego Engelharda Steinwaya (Heinrich Engelhard Steinweg) na poddaszu przy Varick Street na Manhattanie. Henry był cieślą specjalizującym się w szafkach, a pierwszy fortepian zbudował w kuchni swojego domu w niemieckim mieście Seesen.
Do czasu otwarcia wytwórni Steinway & Sons stworzył 482 instrumenty. Pierwszy fortepian wykonany pod szyldem firmy o numerze 284 sprzedano jednej z nowojorskich rodzin za 500 dolarów. W chwili obecnej instrument jest wystawiony w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku.
Przez kolejne 40 lat Henry wraz z synami: Henrym Jr., Albertem, C.F. Theodorem, Williamem i Charlesem, rozwijali pomysł na nowoczesny fortepian. Prawie połowa z opatentowanych przez firmę 114 rozwiązań powstała w tym właśnie czasie. Rewolucyjna stylistyka i dokładne wykonanie instrumentów Steinwaya prawie natychmiast przyniosły wytwórni krajowy rozgłos.
Od 1855 r., fortepiany Steinway otrzymały złote medale na kilkunastu wystawach w Stanach Zjednoczonych i Europie. Międzynarodowy rozgłos wytwórni przyniosła wystawa w Paryżu w 1876 r., gdzie fortepian tej firmy otrzymał medal „Grand Gold Medal of Honor” za wyjątkową stylistykę i technikę wykonania. Był to pierwszy przypadek, gdy amerykańska firma otrzymała to właśnie wyróżnienie.
Szybko instrumenty te zdobyły uznanie, wzbudzając zachwyt najlepszych pianistów świata. W roku 1866 firma Steinway & Sons otworzyła pierwszą własną salę koncertową, a wytwórnię przeniesiono do aktualnej siedziby w nowojorskiej dzielnicy Queens, budując „Wioskę Steinwaya”. Było to właściwie miasteczko, gdyż posiadało pełną infrastrukturę: odlewnie, fabrykę, pocztę, parki i kwatery dla pracowników.
W roku 1871 zmarł Henry senior, a kierownictwo firmy przejęli jego synowie C.F. Theodore i William. Jako spełniony pianista, C.F. Theodore był odpowiedzialny za techniczne wykonanie instrumentów i osobiście zapewnił firmie 41 patentów. W tym samym roku William pomógł w stworzeniu salonu pokazowego w Londynie. Pięć lat później, otwarto fabrykę instrumentów w Hamburgu, wraz z salonem sprzedaży. Kolejny punkt sprzedaży otwarto w Berlinie w 1909 roku.
Dziś firma Steinway & Sons produkuje około 5000 instrumentów rocznie. Ponad 1300 uznanych na świecie artystów i zespołów muzycznych szczyci się posiadaniem tytułu Artysty Steinwaya. Żaden artysta, ani grupa muzyczna nie otrzymuje za firmowanie instrumentów firmy pieniędzy, każdy z nich posiada jednak instrument firmy Steinway & Sons i wykorzystuje go podczas występów. W Ameryce Północnej artyści mogą wybrać egzemplarz, na którym chcą zagrać z unikatowego „banku instrumentów”, zawierającego ponad 300 instrumentów o łącznej wartości ponad 15 milionów dolarów. Fortepiany „banku” rozmieszczone są na całym terenie Stanów Zjednoczonych, a ich stan gotowości do koncertowania utrzymywany jest przez sieć autoryzowanych dealerów. W innych krajach, każde ważniejsze dla muzyki miejsce wyposażone jest w fortepian Steinway.
Najbardziej rozpoznawalnym instrumentem koncertowym Steinwaya jest Model D-274 (dł. 274 cm). Za „uniwersalny” model domowo-salowo-studyjny uchodzi Model B-211. W segmencie pianin (upright) sztandarowy jest K-132.
W 2015 r. wprowadzono system odtwarzania Spirio, a w 2019 r. Spirio | r umożliwiający rejestrację wykonań w wysokiej rozdzielczości.
Steinway rozwija także marki projektowane przez siebie dla innych segmentów cenowych: Boston (produkcja Kawai) i Essex (produkcja Pearl River).
W celu zabezpieczenia kluczowych komponentów firma przejęła m.in. Kluge Klaviaturen (klawiatury, 1998), O.S. Kelly (odlewy płyt żeliwnych, 1999) oraz Louis Renner (mechaniki, 2019).

