Stephanie Wilson
Wykształcenie i praca zawodowa
- 1984 – ukończyła szkołę średnią (Taconic High School) w Pittsfield w stanie Massachusetts.
- 1988 – ukończyła licencjackie studia inżynierskie na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge.
- 1988–1990 – pracowała w firmie Martin Marietta Astronautics Group w Denver. Zajmowała się zagadnieniami dotyczącymi rakiety nośnej Titan IV (analizą obciążenia i dynamiką). Ponadto brała udział w opracowywaniu informacji telemetrycznych napływających z rakiety i przenoszonego przez nią ładunku.
- 1990 – opuściła ww. firmę, aby uzupełnić studia.
- 1992–1996 – po uzyskaniu w 1992 magisterium w dziedzinie inżynierii lotniczej na Uniwersytecie Teksasu w Austin podjęła pracę w Laboratorium Napędu Odrzutowego (JPL) w Pasadenie w Kalifornii. Była członkinią zespołu, który zajmował się podsystemami sondy Galileo. Odpowiadała m.in. za działanie systemów: naziemnej kontroli lotu, częstotliwości obrotu sondy i pozycjonowania anteny. W JPL uczestniczyła również w programie rozwoju interferometrów. Pracowała tam do momentu przyjęcia do oddziału astronautów NASA.
Praca w NASA i kariera astronautki
- 1 maja 1996 – została przyjęta do korpusu astronautów (NASA-16) jako kandydatka na specjalistę misji. Do grupy tej zakwalifikowano 35 osób z różnych krajów.
- 1998 – zakończyła dwuletnie szkolenie astronauty, uzyskując status specjalisty misji. Następnie została skierowana do wydziału ds. eksploatacji stacji kosmicznej (Space Station Operations Branch) w Biurze Astronautów NASA. Później przeniesiono ją do pracy w wydziale utrzymania łączności z załogami przebywającymi w kosmosie (CapCom Branch). Pełniła funkcję głównego operatora łączności w centrum kierowania lotem w Johnson Space Center w Houston.
- Grudzień 2002 – została wyznaczona na specjalistę misji w załodze wyprawy STS-120, której start zaplanowano na wiosnę 2004. Jednakże po katastrofie wahadłowca Columbia plan lotów został gruntownie zmieniony, a wspomnianą misję wielokrotnie przesuwano. Ostatecznie termin lotu wyznaczono na jesień 2007.
- Listopad 2004 – została mianowana specjalistą misji w załodze wyprawy STS-121.
- 4–17 lipca 2006 – uczestniczyła w misji STS-121 realizowanej przez załogę wahadłowca Discovery.
- 23 października – 7 listopada 2007 – była specjalistą misji podczas wyprawy STS-120.
- 5–19 kwietnia 2010 – wzięła udział w locie STS-131. Po raz trzeci pełniła funkcję specjalisty misji w załodze promu Discovery.
Wykaz lotów
| Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Stephanie D. Wilson |
| Nr |
Data startu |
Data lądowania |
Statek kosmiczny |
Funkcja |
Czas trwania |
| 1 |
4 lipca 2006 |
17 lipca 2006 |
STS-121 Discovery F-32 |
Specjalista misji (MS-3) |
12 dni 18 godzin 36 minut i 48 sekund |
| 2 |
23 października 2007 |
7 listopada 2007 |
STS-120 Discovery F-34 |
Specjalista misji (MS-2) |
15 dni 2 godziny 22 minuty i 59 sekund |
| 3 |
5 kwietnia 2010 |
19 kwietnia 2010 |
STS-131 Discovery F-38 |
Specjalista misji (MS-3) |
15 dni 2 godziny 47 minut i 10 sekund |
| Łączny czas spędzony w kosmosie – 42 dni 23 godziny 46 minut i 57 sekund |