Stratonike I

Stratonike I
Στρατoνίκη
"
królowa państwa Seleucydów
Dane biograficzne
Dynastia

Antygonidzi

Ojciec

Demetriusz I Poliorketes

Matka

Filia

Mąż

Seleukos I Nikator

Dzieci

Fila

Mąż

Antioch I Soter

Dzieci

Seleukos,
Laodika,
Apame,
Stratonika,
Antioch II Theos

Jacques-Louis David, Antioch I i Stratonika, 1774

Stratonike I (gr. Στρατoνίκη, dwuczłonowe znaczenie: obóz wojskowy + zwycięstwo) – córka króla macedońskiego Demetriusza I Poliorketesa. W roku 300 p.n.e. wydana za mąż za Seleukosa I Nikatora, króla Syrii. Miała z nim jedno dziecko, córkę o imieniu Fila.

Jej pasierb, Antioch I Soter, był w niej głęboko i chorobliwie zakochany. Grecki lekarz na dworze króla, być może Erasistratos, zdiagnozował chorobę Antiocha. Wówczas w 294 roku Seleukos darował synowi Stratonikę jako żonę. Mieli pięcioro dzieci: dwóch synów i trzy córki. Jeden z synów, Antioch II Theos, wstąpił później na tron swojego ojca. Historię o Antiochu i Stratonice odnotowali Waleriusz Maksymus, Plutarch, Appian z Aleksandrii oraz Lukian z Samosat.

Lukian z Samosat przytacza też anegdotę, według której Stratonika zorganizowała turniej poetycki na najpiękniejszy opis jej włosów, wyznaczając talent jako nagrodę. Cały dowcip polegał na tym, że Stratonike w wyniku długotrwałej choroby straciła całkowicie włosy. Pochlebcy zaś, doskonale wiedząc o tym mankamencie, prześcigali się w opisach loków i warkoczy na jej głowie.

Stratonike miała wpływ na hellenistyczny kształt kultu w mieście Hierapolis, w którym na grecki wzór przebudowała najsłynniejszą jej świątynię. Od jej imienia nazwano miasto Stratonikeja w Karii.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z, Warszawa 1983, s. 51.
  2. ↑ Appian ↓, Wojny syryjskie 59–61, s. 273–274.
  3. ↑ V. Max. 5.7. Perseus Digital Library. (łac.).
  4. ↑ Plut. Demetr. 38. Perseus Digital Library. (ang. • stgr.).
  5. ↑ Luc. Pr. Im. 5. Perseus Digital Library. (stgr.).
  6. ↑ Anna Świderkówna, Hellenika. Wizerunek epoki od Aleksandra do Augusta, PIW, Warszawa 1974, s. 241.
  7. ↑ Strabon, Geografia XIV, 2.

Bibliografia