Stropodach

Le Corbusier zbudował w Firminy modernistyczny blok mieszkalny Unité d’habitation, 1967. Budynek został wyposażony w stropodach, czyli taras dachowy do rekreacji mieszkańców.
Nowa Galeria Narodowa w Berlinie, arch. Ludwig Mies van der Rohe, 1968. Stropodach unosi się w powietrzu nad ziemią na prawie niewidocznych słupach (fr. pilotis), efekt wizualny i funkcjonalny jest osiągnięciem architektury modernizmu.
Widok miasta Aszdod – widoczne stropodachy

Stropodach – strop nad ostatnią kondygnacją budynku, który spełnia jednocześnie rolę dachu; jest to dach płaski. Cechą charakterystyczną takiego rozwiązania jest brak poddasza. Ze względów konstrukcyjnych i fizycznych (układ warstw) stropodachy dzieli się na:

Stropodachy pełne zbudowane są z następujących warstw:

Stropodachy wentylowane zbudowane są z następujących warstw:

Do stropodachów zalicza się także tarasy nad pomieszczeniami. Tarasy różnią się od opisanych wyżej stropodachów warstwą nawierzchni, która oprócz izolacji przeciwwodnej musi zapewnić także odporność na uszkodzenia mechaniczne powstające przy użytkowaniu.

Przypisy

  1. ↑ Unité d’Habitation, Firminy-Vert [online], architectuul.com [dostęp 2026-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-20].