| Gatunek | |
|---|---|
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język | |
| Główne role | |
| Liczba odcinków |
6 |
| Liczba serii |
1 |
| Produkcja | |
| Produkcja |
Alberto Testa, Enzo Trapani, Carla Vistarini |
| Reżyseria |
Enzo Trapani |
| Scenariusz |
Ennio di Majo |
| Czas trwania odcinka |
ok. 70 minut |
| Pierwsza emisja | |
| Stacja telewizyjna | |
| Format obrazu | |
| Format dźwięku | |
Stryx – program muzyczno-rozrywkowy ukazujący się we włoskiej telewizji Rete 2 w 1978 roku.
Stryx tematyką nawiązywał do szatana, diabłów, zaświatów i "świata podziemnego". Każdy odcinek programu składał się z części rozrywkowej (w której grali aktorzy) i muzycznej (w której występowali znani artyści). Część muzyczna składała się z krótkich epizodów, przypisanych zawsze tym samym wykonawcom, np. Amanda Lear – Sexy Stryx, Grace Jones – Rumstryx.
Scenografia odnosiła się do mrocznych pomieszczeń i przestrzeni, często nawiązywała do średniowiecznych zamków, grot i jaskiń. Choreografia opierała się na tańcu grupowym, dynamicznym, czasem z elementami popularnego wtedy nurtu disco. Najczęstsze były sceny grupowe, w których występowało od 15 do 30 osób. W kostiumach przeważały materiały lekkie, często w kolorach złotym i srebrnym, odbijające światło, najczęściej wykonane z lateksu.
Część muzyczna:
Część rozrywkowa:
Program wywołał spore oburzenie i kontrowersje w bardziej konserwatywnych kręgach, głównie poprzez odniesienia do tematyki szatana i diabłów oraz eksponowanie nagości. Z powodu licznych protestów zdjęto program z anteny, wstrzymano także produkcję dalszych jego części. Oprócz sześciu wyemitowanych odcinków, istnieje też siódmy, który nigdy nie był transmitowany.