W Polsce uprawiane są głównie trzy gatunki. Należy do nich surmia bignoniowa (Catalpa bignonioides), surmia żółtokwiatowa (Catalpa ovata) i surmia wielkokwiatowa (Catalpa speciosa). Surmia bignoniowa jest najczęściej spotykana, a jej popularność wynika z efektownych, dużych liści i białych kwiatów z żółtymi i fioletowymi plamkami. Surmia żółtokwiatowa wyróżnia się żółtymi kwiatami, a surmia wielkokwiatowa jest najwyższym gatunkiem, dorastającym w Polsce przeciętnie do wysokości 15 metrów.
Surmie uprawiane są jako rośliny ozdobne. Wykorzystywane jest także ich drewno.
Morfologia
Owoce surmii bignoniowej
Pokrój
Drzewa zwykle niewielkich rozmiarów, tylko C. speciosa osiąga do 30 m wysokości. Pędy nagie lub pokryte włoskami prostymi, gwiazdkowatymi tylko u C. bungei i nieco lepkimi gruczołkami u C. ovata. Pędy z białym, gąbczastym rdzeniem. Gałęzie łamliwe.
Zrzucane na zimę, nakrzyżległe lub w okółkach po trzy. Pojedyncze, o dużych blaszkach (od 10 do 25 cm długości), jajowate lub sercowate, całobrzegie, rzadziej (u C. ovata) z dwoma ostrymi klapkami. W kątach nerwów od spodu często z ciemnopurpurowymi miodnikami pozakwiatowymi.
Zebrane w kwiatostany wiechowate i baldachogroniaste na wierzchołkach pędów, osiągające do 35, czasem do 50 cm długości. Kwiaty obupłciowe, grzbieciste. Kielich w pąku kulisty, rozwinięty dwuwargowy lub nieregularnie podzielony na 5 łatek. Korona kwiatu dwuwargowa, z górną wargą podzieloną na dwie łatki i dolną na trzy, z płatkami u nasady zrośniętymi w rurkę. Korona biała lub żółtawa, z ciemnymi plamami i smugami. Pręciki płodne dwa, przyrośnięte do nasady korony, czasem też wykształcone są trzy nitkowate prątniczki. Zalążnia dwukomorowa, z kilkoma zalążkami w każdej z komór.
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).
↑ZbigniewZ.MirekZbigniewZ., HalinaH.Piękoś-MirkowaHalinaH., AdamA.ZającAdamA., MariaM.ZającMariaM., Vascular plants of Poland. An annotated checklist, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2020, s. 54, ISBN978-83-62975-45-7.
1234567WłodzimierzW.SenetaWłodzimierzW., Drzewa i krzewy liściaste. T. 2, Callicarpa - Cytisus, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994, s. 71-72, ISBN83-01-11074-0.
↑Genus Catalpa Scop..[w:] Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) [on-line].USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System.[dostęp 2022-05-21].