Sutton Hoo (anglosaskie sutton „osiedle”, hoo „wzgórze”) – stanowisko archeologiczne we wschodniej Anglii, na południe od Woodbridge w Suffolk, w którym znajduje się anglosaski grób królewski w formie kurhanu (pierwotnie uznawanego za symboliczny cenotaf) odnaleziony w 1939 r. przez archeologa samouka Basila Browna, działającego na zlecenie właścicielki ziemskiej, Edith Pretty.
Była to łódź (90 stóp długości, tj. 27,432 m), na której znajdował się ogromny skarb, będący obecnie w Muzeum Brytyjskim. Prawdopodobnie grobowiec był przeznaczony dla Raedwalda, ostatniego wielkiego króla Anglii Wschodniej (East Anglia) z rodu Waffina, zmarłego ok. 625 r. Ustalono to na podstawie analizy ornamentu na dwóch srebrnych łyżkach. Badania wykazały, że grób należał do króla, który ochrzcił się, ale później powrócił do pogaństwa (co też sam Raedwald uczynił). Kolejnym dowodem było znalezione w sakwie 37 złotych monet merowińskich. W grobowcu nie odnaleziono ciała króla – dlatego pierwotnie przypuszczano, że zaginęło ono na morzu lub w bitwie. Późniejsze badania wykryły jednak w glebie fosforany – wskaźnik, że zostało tam złożone ludzkie ciało, które uległo jednak całkowitemu rozkładowi w kwaśnej glebie.
