Suzi Quatro (2023) | |
| Imię i nazwisko |
Susan Kay Quatrocchio |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
3 czerwca 1950 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
wokalistka, basistka, kompozytorka, autorka tekstów, aktorka |
| Aktywność |
od 1964 |
| Powiązania | |
| Strona internetowa | |
Suzi Quatro, właśc. Susan Kay Quatrocchio (ur. 3 czerwca 1950 w Detroit, Michigan w Stanach Zjednoczonych) – amerykańska wokaliska, basistka, kompozytorka, autorka tekstów i aktorka, której największa popularność przypada na lata 70. XX wieku.
Jej muzyka jest zaliczana do gatunków glam rock, hard rock i pop. Często stosowanym jest określenie jej jako glam pop, lub cock rock/female cock rock, co odnosi się do często opisywanych w jej tekstach piosenek historii o miłości.
W 1964 założyła razem z siostrami Patti i Nancy Quatro jeden z pierwszych żeńskich zespołów rockowych – The Pleasure Seekers, znany również jako Cradle. Odkryta w mieście rodzinnym przez producenta Mike’a Mosta, przeniosła się w 1971 do Wielkiej Brytanii, tym samym opuszczając zespół, który działał jeszcze przez dwa lata aż do 1973. W rozwoju jej solowej kariery pomogli jej Nicky Chinn i Mike Chapman, których utwory („Can the Can”, „48 Crash”, „Devil Gate Drive”, „Daytona Demon”) przyniosły jej popularność, zwłaszcza w Europie i Australii.
Inne przeboje artystki to „If You Can't Give Me Love”, „Like A Rolling Stone”, „Your Mamma Won't Like Me”, „Stumblin' In” (w duecie z Chrisem Normanem).
Suzi Quatro zainspirowała wiele późniejszych żeńskich zespołów/artystek rockowych, takich jak The Runaways (zwłaszcza liderkę tej grupy, Joan Jett) czy basistkę punkrockowego zespołu The Adverts, Gaye Advert.
Swój pierwszy występ w Polsce artystka miała w 1979 roku w Hali Olivia w Gdańsku. Koncert był transmitowany na żywo przez Telewizję Polską.
