Sz sz
Sz (Sz, sz) – dwuznak występujący w językach polskim, kaszubskim oraz węgierskim.
Sz (Sz, sz) – dwuznak występujący w językach polskim, kaszubskim oraz węgierskim.
W pisowni polskiej dwuznak sz oznacza dźwięk /ʂ/.
W dobie średniopolskiej zamiast sz nierzadko używano grafemu ß, który jest złożeniem liter ſ i ʒ, będących wariantami liter s i z.
Istniał też zapis sż, podobnie, jak cż i rż zamiast cz i rz.
W języku kaszubskim oznacza spółgłoskę /ʃ/.
W języku węgierskim dwuznak sz, który jest uznawany za literę w alfabecie węgierskim, oznacza spółgłoskę /s/. Litera s zaś odpowiada głosce /ʃ/, która jest dosyć bliska polskiej głosce /ʂ/. Oznacza to, że wymowa s i sz w językach polskim i węgierskim jest poniekąd odwrócona.
