Tadeusz Konecki

Tadeusz Konecki
	pułkownik
Data i miejsce urodzenia	26 lipca 1926 ; Stryj
Data i miejsce śmierci	7 sierpnia 2015 ; Warszawa
Siły zbrojne	Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki	Wojskowy Instytut Historyczny

Tadeusz Konecki (ur. 26 lipca 1926 w Stryju, zm. 7 sierpnia 2015 w Warszawie) – pułkownik Wojska Polskiego z tytułem doktora, historyk wojskowości.

Życiorys

Urodził się 26 lipca^{[potrzebny przypis]} 1926 w Stryju^{[potrzebny przypis]}. Został oficerem ludowego Wojska Polskiego. Od 1970 do 1988 pracował w Wojskowym Instytucie Historycznym. Autor publikacji historycznych o charakterze naukowym i popularnym, także w ramach serii wydawniczych Historyczne Bitwy, Miniatury Morskie, Żółty Tygrys.

Srebrny lis w potrzasku (1968)
Polarny Gambit (1970)
Ostatnia baza floty (1971)
Historia wojskowości. Podręcznik dla wyższych szkół oficerskich (1971; współautorzy: Edward Krawczyk, Leonard Ratajczyk)
Wybrane zagadnienia marksizmu-leninizmu (1973; współautorzy: Jan Moliński, Eugeniusz Motyka)
Za laplandzkim wałem (1973)
Czarnomorski bastion (1976)
Konstanty Rokossowski (1976)
Marszałek dwóch narodów (1976, współautor: Ireneusz Ruszkiewicz)
Alarm w Sztokholmie (1980)
Sygnał „Stal” (1982)
Twierdze czarnomorskie (1983)
W celowniku Ferdynandy (1984)
Przełom pod Kurskiem (1984)
Krymska pułapka (1985)
Fiasko „Burzy Zimowej” (1986)
Sewastopol 1941-1942, 1944 (1987)
Przyczółek wielkiej szansy (1987)
Grot przecina Wisłę (1988)
Pokojowe dzieje Wojska Polskiego (1988, współautorzy: Leszek Grot, Edward Jan Nalepa)
Wojna radziecko-fińska 1939-1940 (1998)
Stalingrad (2003)
Skandynawia w drugiej wojnie światowej (2003)
Operacja „Cytadela”. Największa bitwa w dziejach (2005)
Labirynt dezinformacji w II wojnie światowej (2008)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Damian Waszak: „Stalingrad 1942-43” - T. Konecki - recenzja. historia.org.pl, 2011-03-12. [dostęp 2017-10-17].
↑ Stanisław Dydek: Od kotła – do samochodów i przyczep. W: Autosan. Praca zbiorowa pod redakcją Adama Orłowskiego. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1982, s. 59. ISBN 83-205-3466-6.
↑ Pożegnanie z komisarzami. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 23 (279), s. 1, 20-31 sierpnia 1983.
↑ Tu wymieniony jako „Płk Stanisław Konecki z Ministerstwa Obrony Narodowej – Departament Historyczny”. Józef Baszak, Andrzej Romaniak, Edward Zając: Sanockie Zakłady Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku 1931–1991. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2020, s. 76, 77. ISBN 978-83-60380-45-1.
1 2 Tadeusz Konecki. um.warszawa.pl. [dostęp 2022-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-29)].
1 2 3 4 Tadeusz Konecki. nukat.edu.pl. [dostęp 2017-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-01)].
1 2 3 4 5 Tadeusz Konecki. google.pl. [dostęp 2017-10-17].
↑ Wizyta Wnuka Marszałka Konstantego Rokossowskiego (2013). sspk2ws.org.pl, 2013-06-30. [dostęp 2017-10-17].
1 2 3 4 5 6 Tadeusz Konecki. lubimyczytac.pl. [dostęp 2017-10-17].

pułkownik
Data i miejsce urodzenia	26 lipca 1926 Stryj
Data i miejsce śmierci	7 sierpnia 2015 Warszawa
Siły zbrojne	Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki	Wojskowy Instytut Historyczny