Tadeusz Pompowski

Tadeusz Pompowski
Data i miejsce urodzenia

29 sierpnia 1910
Lwów

Data i miejsce śmierci

19 marca 1985
Sopot

prof. nauk technicznych
Specjalność: chemia
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”

Tadeusz Pompowski (ur. 29 sierpnia 1910 we Lwowie, zm. 19 marca 1985 w Sopocie) – polski inżynier, wykładowca, prorektor do spraw młodzieży, dziekan Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej, specjalista z dziedziny chemii analitycznej, technologii związków nieorganicznych i ekologii.

Działalność naukowa i zawodowa

Absolwent XI Państwowego gimnazjum typu matematyczno-przyrodniczego we Lwowie w 1930. Studia wyższe ukończył na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej w 1937 – inżynier chemik. Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej GASCONIA, w 1936-1937 pełnił funkcje prezesa i wiceprezesa. W latach 1933–1937 pracował na Politechnice Lwowskiej, będąc starszym asystentem w Mechanicznej Stacji Doświadczalnej (MSD) – laboratorium chemicznym (MSD), a w 1937–1939 w oddziale MSD w Sosnowcu w kontroli produkcji i odbiorze wyrobów dla wojska i przemysłu naftowego. Od stycznia 1940-czerwca 1941 został zatrudniony na Politechnice Lwowskiej w Katedrze Technologii Nieorganicznej, od marca 1940 do czerwca 1944 kierownik laboratorium chemicznym firmy „Galikol” (Zjednoczone Fabryki Chemiczno-Spożywcze) we Lwowie, prowadząc badania naukowe nad: wodą, glebą i minerałami. 1 lipca 1944 wyjechał ze Lwowa do Jasła. Od marca-czerwca 1945 został kierownikiem i organizatorem fabryki sukna w Nowym Targu.

Od lipca 1945 mieszkał w Sopocie. Pracował od lipca 1945-lutego 1946 w Delegaturze Państwowego Monopolu Spirytusowego w Sopocie. 15 listopada 1945 został zatrudniony na Politechnice Gdańskiej. W latach 1945–1980 pracował na Politechnice Gdańskiej. Na emeryturę przeszedł w 1980. W latach 1952–1954 był prodziekanem, 1954–1957 i 1961–1965 dziekanem Wydziału Chemicznego PG, a w latach 1957–1959 prorektorem do spraw młodzieży.

W 1948 na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej uzyskał doktorat. W 1951 mianowany zastępcą profesora, w 1954 docentem, od 1962 profesorem nadzwyczajnym, od 1973 profesorem zwyczajnym. W latach 1948–1970 pełnił funkcję kierownika: Katedry i Zakładu Analizy Technicznej i Towaroznawstwa, Chemii Fizycznej, Technologii Nieorganicznej, 1972–1975 Zakładu Technologii Związków Nieorganicznych, 1979–1980 kierownika Zakładu Chemii i Technologii Nieorganicznej i Materiałów Budowlanych. W latach 1946–1955 pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej, a 1947–1951 w Liceum Budownictwa Okrętowego, w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej od 1949–1957, na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej (obecnie GUMED) od 1958-1962 w Gdańsku.

Członek wielu organizacji naukowych i zawodowych w kraju m.in.: Polskiego Towarzystwa Chemicznego (przewodniczący i wiceprzewodniczący oddziału gdańskiego), Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa (wieloletni wiceprzewodniczący, przewodniczący 1957–1960), Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego – przewodniczący oddziału gdańskiego, Naczelnej Organizacji Technicznej.

Członek Polskiego Związku Filatelistycznego (PZF) od 1954, w latach 1961–1969 prezes Zarządu Oddziału Gdańskiego, od 1969 honorowy prezes Zarządu Okręgu PZF w Gdańsku, w 1981 otrzymał tytuł Członka Honorowego PZF.

Był autorem, współautorem 120 publikacji, 10 skryptów na temat analizy chemicznej, związków nieorganicznych, technologii nieorganicznej, twórcą, w tym autorem 7 skryptów, współtwórcą 8 patentów. Promotor 31 doktorów. Należał do ekspertów z zakresu: zwalczania korozji, ochrony wodnej środowiska, przewożonych surowców na statkach Polskiej Marynarki Handlowej i okrętów Polskiej Marynarki Wojennej, był autorem ekspertyz dla wielu fabryk i instytucji Gdańska, Gdyni, Gliwic i województwa gdańskiego. Rzeczoznawca biegły do orzeczeń z dziedziny technologii chemicznej, bezpieczeństwa i higieny pracy, materiałoznawstwa chemicznego dla sądów, izb morskich, firm maklerskich. Pochowany na cmentarzu katolickim w Sopocie (kwatera B4-14-8).

Grób prof. Tadeusza Pompowskiego na cmentarzu katolickim w Sopocie

W 2007 została powołana Nagroda im. Tadeusza Pompowskiego za wybitne osiągnięcia technologiczne przyznawana przez Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej.

Ordery i odznaczenia