Ocean SpokojnyMaoryskie laski rytualne, symbolizujące różne bóstwa: Tangaroa – czwarta od lewej
Tangaroa, Takaroa – w mitologii Maorysówbóg morza, najstarszy syn Nieba (Vatea) i Ziemi (Papa), brat boga burzy Tawhirimatea. Tangaroa jest ojcem Punga, który z kolei jest przodkiem wszystkich wodnych stworzeń. W opowieściach maoryskich Tangaroa stoi w opozycji do Tāne, boga lądów, drzew, ptaków i ludzi. Z tego względu rybołówstwo i wyprawy morskie były postrzegane jako wkroczenie na obce terytorium, wymagające uprzedniego złożenia ofiar bogu morza.(Orbell 1998:146–147) Maoryskie podania o Tangaroa posiadają wiele różnych wersji, w innych odmianach występują także wśród innych ludów Polinezji. Samoańskim odpowiednikiem Tangaroa jest Tagaloa, na Tahiti nazywany jest Taʻaroa, zaś na Hawajach – Kanaloa, przedstawiany w postaci heʻe (kałamarnicy).
Przypisy
↑Robert AndrzejR.A.DulRobert AndrzejR.A., KatarzynaK.Liwak-RybakKatarzynaK., Ludy Oceanii, Mitologie Świata, Warszawa: New Media Concept, 2007, s. 52-53, ISBN978-83-89840-17-2.
Bibliografia
W.W. Gill, Myths and Songs of the South Pacific (Henry S. King: London), 1876.
G. Grey, Nga Mahi a Nga Tupuna, fourth edition. First published 1854. (Reed: Wellington), 1971.
M. Orbell, The Concise Encyclopedia of Māori Myth and Legend (Canterbury University Press: Christchurch), 1998.
E. Shortland, Maori Religion and Mythology (Longman, Green: London), 1882.