Ted Curson

Ted Curson
	; Ted Curson w 2009
Data i miejsce urodzenia	3 czerwca 1935 ; Filadelfia
Data i miejsce śmierci	4 listopada 2012 ; Montclair
Instrumenty	trąbka
Gatunki	jazz
Zawód	muzyk, trębacz
Aktywność	1955–2012
Wydawnictwo	Prestige, Fontana, Atlantic, Freedom, Futura, Marge, Trident, Whynot, Inner City, Chiaroscuro
Powiązania	Charles Mingus, Bill Barron
	Instrument
	trąbka

Theodore „Ted” Curson (ur. 3 czerwca 1935 w Filadelfii, zm. 4 listopada 2012 w Montclair) – amerykański trębacz jazzowy.

Wychował się w Filadelfii. W 1956 przeprowadził się do Nowego Jorku. W latach 1959–1960 był członkiem kwartetu Charlesa Mingusa, w którym grali również Eric Dolphy i Dannie Richmond. Potem nagrywał z Cecilem Taylorem (1961) i prowadził kwintet wspólnie z Billem Barronem. Pod koniec lat 60. i na początku lat 70. spędził kilka lat w Europie. Regularnie przyjeżdżał do Finlandii, gdzie występował na festiwalu jazzowym w Pori.

Wybrana dyskografia

Opracowano na podstawie materiału źródłowego.

Jako lider

Plenty of Horn (Old Town, 1961)
Ted Curson Plays Fire Down Below (Prestige, 1962)
Live At La Tête De L’Art (Trans World Records, 1962)
Tears for Dolphy (Fontana, 1964)
The New Thing & the Blue Thing (Atlantic, 1965)
Urge (Fontana, 1966)
Ode to Booker Ervin (EMI Columbia, 1970)
Pop Wine (Futura, 1971)
Cattin’ Curson (Marge) / Typical Ted (Trident, 1973)
Quicksand (Atlantic, 1974)
Blue Piccolo (Whynot) / Ted Curson and Co. (India Navigation, 1976)
Jubilant Power (Inner City, 1976)
Flip Top (Freedom, 1977)
Blowin’ Away (Interplay, 1978) z Dizzym Reece
The Trio (Interplay, 1979)
I Heard Mingus (Interplay, 1980)
Snake Johnson (Chiaroscuro, 1980)
Traveling On (Evidence, 1996)
Sugar ’n Spice (Level Green, 1999)
Ted Curson in Paris: Live at the Sunside (Blue Marge, 2007)
Ted Curson & The Clinic Sextet (fifty-fifty records, 2008)
Live in Paris: Plays the Music of Charles Mingus (Elabeth, 2012)

Jako sideman

z Pepperem Adamsem

California Cookin' (Interplay, 1983)

z Billem Barronem

The Tenor Stylings of Bill Barron (Savoy, 1961)
Modern Windows (Savoy, 1961)

z Nickiem Brignolą

Baritone Madness (Bee Hive, 1977) z Pepperem Adamsem

z Grahamem Collierem

Hoarded Dreams (Cuneiform, 1983)

z Andrew Hillem

Spiral (Freedom, 1975)

z Charlesem Mingusem

Mingus (Candid, 1960)
Mingus Revisited (Mercury, 1960)
Mingus at Antibes (Atlantic, 1960)
Charles Mingus Presents Charles Mingus (Candid, 1960)

z New York Contemporary Five

Bill Dixon 7-tette/Archie Shepp and the New York Contemporary 5 (Savoy, 1964)

z Salem Nistico

Neo/Nistico (Bee Hive, 1978)

z Archiem Sheppem

Fire Music (Impulse!, 1965)

z Cecilem Taylorem

Love for Sale (United Artists, 1959)

z Andrzejem Trzaskowskim

Seant (1966)

z The Clinic Sextet

Studio Live (fifty-fifty records, 2008)

z Spirit of Life Ensemble

Live au Duc (Rise Up, 2001)
Planet Jazz (Rise Up, 2009)

Przypisy

1 2 3 Theodore Curson. All About Jazz. [dostęp 2018-09-13]. (ang.).
1 2 3 Scott Yanow: Ted Curson. AllMusic. [dostęp 2018-09-13]. (ang.).
↑ Ted Curson. Discogs. [dostęp 2018-09-13]. (ang.).
↑ Ted Curson Discography. jazzdisco.org. [dostęp 2018-09-13]. (ang.).

[aaj-1] 1 2 3 Theodore Curson. All About Jazz. [dostęp 2018-09-13]. (ang.).

[alm-2] 1 2 3 Scott Yanow: Ted Curson. AllMusic. [dostęp 2018-09-13]. (ang.).

[3] Ted Curson. Discogs. [dostęp 2018-09-13]. (ang.).

[4] Ted Curson Discography. jazzdisco.org. [dostęp 2018-09-13]. (ang.).

Ted Curson w 2009
Data i miejsce urodzenia	3 czerwca 1935 Filadelfia
Data i miejsce śmierci	4 listopada 2012 Montclair
Instrumenty	trąbka
Gatunki	jazz
Zawód	muzyk, trębacz
Aktywność	1955–2012
Wydawnictwo	Prestige, Fontana, Atlantic, Freedom, Futura, Marge, Trident, Whynot, Inner City, Chiaroscuro
Powiązania	Charles Mingus, Bill Barron
Instrument
trąbka