 Teemu Elomo w barwach Dragons de Rouen (2012) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Obywatelstwo | |
| Wzrost |
181 cm |
| Pozycja |
napastnik (center / prawoskrzydłowy) |
| Uchwyt |
lewy |
| Draft |
NHL 1997, numer: 132 (5 runda) |
Teemu Elomo (ur. 13 stycznia 1979 w Turku) – fiński hokeista, reprezentant Finlandii, trener.
Jego bracia Miika (ur. 1977) i Tommi (ur. 1981) także zostali hokeistami.
TPS U16 (1993-1995) TPS U18 (1994-1996) TPS U20 (1996-1999)
Kiekko-67 (1995-1997) TPS (1996-2001) Blues (2001-2005)
Mora IK (2005-2009)
Alba Volan (2009)
Herning Blue Fox (2009-2010) Tingsryds AIF (2010-2011)
Dragons de Rouen (2011-2012)
Arystan Temyrtau (2012-2013) Herlev Eagles (2013-2014) Újpesti TE (2014-2016)
HC Nové Zámky (2016) TuTo (2016) Olofströms IK (2016)Wychowanek klubu TPS w rodzinnym mieście. grał w drużynach juniorskich i zespole seniorskim do 2001. Potem grał w drużynie z Espoo do 2005. Od tego roku przez kolejne cztery sezony grał w szwedzkim klubie Mora IK. W późniejszych latach grał w innych drużynach w ligach europejskich. Na początku 2016 przeszedł do fińskiego klubu TuTo, gdzie trenerem był jego brat Miika.
W barwach juniorskich reprezentacji Finlandii uczestniczył w turniejach mistrzostw świata juniorów do lat 17 edycji 1996, mistrzostw Europy juniorów do lat 18 edycji 1996, 1997, mistrzostw świata juniorów do lat 20 edycji 1998, 1999. W sezonie 2001/2002 występował w seniorskiej reprezentacji kraju.
Olofströms IK (2016-2017), grający trener Olofströms IK (2017-2018), główny trener Osby IK (2018-2020), główny trener
Haugesund Seagulls (2020-2022), główny trener
KH Energa Toruń (2022-2023), główny trener Boro/Vetlanda HC (2023-), główny trenerKarierę szkoleniowca rozpoczął jako grający trener w swoim ostatnim klubie, szwedzkim Olofströms IK. Po dwóch latach, w 2018 został trenerem innej szwedzkiej ekipy, Osby IK. Latem 2020 został trenerem norweskiej drużyny Haugesund Seagulls. W maju 2022 został ogłoszony trenerem drużyny KH Energa Toruń w rozgrywkach Polskiej Hokej Ligi (w styczniu tego roku jego brat Miika został szkoleniowcem innego zespołu z tej ligi, STS Sanok). Po sezonie 2022/2023 jego kontrakt został rozwiązany. W sierpniu 2023 został szkoleniowcem szwedzkiego zespołu Boro/Vetlanda HC.
Srebrny medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1996
Złoty medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1997 Złoty medal mistrzostw świata juniorów do lat 20: 1998
Złoty medal Europejskiej Hokejowej Ligi: 1997 z TPS Superpuchar IIHF: 1997 z TPS Srebrny medal mistrzostw Finlandii: 1997 z TPS Trofeum pamiątkowe Harry’ego Lindbladina – pierwsze miejsce w sezonie zasadniczym SM-liigi: 1998, 1999, 2000 z TPS Złoty medal U20 SM-liiga: 1998 z TPS U20
Brązowy medal U20 SM-liiga: 1999 z TPS U20 Złoty medal mistrzostw Finlandii: 1999, 2000, 2001 z TPS Hopealuistin: 2000 z TPS Trzecie miejsce w Europejskiej Hokejowej Lidze: 2000 z TPS Brązowy medal mistrzostw Danii: 2010 z Herning Blue Fox Puchar Kontynentalny: 2012 z Dragons de Rouen Złoty medal mistrzostw Francji: 2012 z Dragons de Rouen