Teodolinda

Teodolinda
	; Theodelinda, fresk, Rodzina Zavattari, 1444
	królowa Longobardów
	Dane biograficzne
Data urodzenia	ok. 570
Data śmierci	628
Ojciec	Garibald I
Mąż	Autaris
Mąż	Agilulf
Dzieci	Adaloald
	Multimedia w Wikimedia Commons

Teodolinda (ur. ok. 570, zm. 628) – królowa Longobardów; córka Garibalda, księcia Bawarów, i Waldrady, potomkini króla Longobardów; regentka podczas młodości syna Adaloalda oraz współregentka, gdy dorósł.

Życiorys

Pierwsze małżeństwo

W 588 w Weronie poślubiła króla Longobardów Autarisa. Małżeństwo przyczyniło się do wzmocnienia Longobardów w opozycji do Franków i zbliżyło do Kościoła katolickiego. Wychowana w wierze chrześcijańskiej, Teodolinda przekonała do niej męża. Z niektórych źródeł wynika, że papież Grzegorz I miał powody by popierać to małżeństwo, by związać katolicką Bawarię z ariańskimi Longobardami.

Drugie małżeństwo

Po śmierci Autarisa w 590 poślubiła jego następcę Agilulfa. Choć Agilulf pozostał arianinem, pozwolił, by ich syn został ochrzczony w kościele katolickim. Skłoniła męża do zawarcia pokoju z papieżem. Po jego śmierci (616) objęła regencje w imieniu niepełnoletniego syna Adaloalda.

Regencja

Krótko przed śmiercią w 616 Agilulf ogłosił Teodelindę regentką na czas młodości ich syna, Adaloalda. Po objęciu władzy przez Adaloalda Teodelinda pomagała mu w sprawowaniu rządów. W latach 616–617 doprowadziła do zawarcia pokoju z Chlotarem II, królem Franków. Rządy nad Longobardami sprawowała ponad 30 lat.

Działalność na rzecz Kościoła

W 591 wywarła duży wpływ na odbudowę Kościoła katolickiego we Włoszech. Jej działania doprowadziły do rozpowszechnienia wyznania między Appeninami a Alpami.

Teodelinda często korespondowała z papieżem Grzegorzem I. Ich listy przertwały dzięki Pawłowi Diakonowi. Chętnie przyjmowała misjonarzy.

Ufundowała wiele kościołów, w tym katedrę św. Jana Chrzciciela w Monzy, w której skarbcu jest przechowywana jej korona w formie opaski inkrustrowanej 180 kamieniami szlachetnymi. Otrzymała ją od Grzegorza I. Krzyż miał symbolizować "przyszłe Królestwo Boga". Sfinansowała budowę klasztorów w Bobbio i Pedonie.

Przypisy

1 2 3 4 5 Marian B.M.B. Michalik Marian B.M.B., MariaM. Żmigrodzka MariaM., Kronika kobiet, wyd. 1, Warszawa: Wydawn. "Kronika", 1993, ISBN 83-900331-5-1, OCLC 49931249 [dostęp 2021-11-16] .
↑ Catholic Encyclopedia -Lombardy [online], www.ecatholic2000.com [dostęp 2021-11-16] .
↑ AreliA. Marina AreliA., The Langobard Revival of Matteo il Magno Visconti, Lord of Milan, „I Tatti Studies in the Italian Renaissance”, 16 (1/2), 2013, s. 377–414, DOI: 10.1086/673405, ISSN 0393-5949 [dostęp 2021-11-16] (ang.).
↑ FSA ToddF.T. Malcolm FSA ToddF.T., The early Germans, wyd. 2nd ed, Malden, MA: Blackwell Pub, 2004, ISBN 1-4051-1714-1, OCLC 55729997 [dostęp 2021-11-16] .
1 2 HerwigH. Wolfram HerwigH., The Roman Empire and its Germanic peoples, Berkeley, Calif.: University of California Press, 1997, ISBN 0-520-08511-6, OCLC 35978640 [dostęp 2021-11-16] .
↑ J.M.J.M. Wallace-Hadrill J.M.J.M., The barbarian West, 400-1000, wyd. Rev. ed, Oxford, Oxfordshire, UK: B. Blackwell, 1996, ISBN 0-631-20292-7, OCLC 35172586 [dostęp 2021-11-16] .
↑ Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 247. ISBN 83-7425-568-4.
↑ James J.J.J. O'Donnell James J.J.J., The ruin of the Roman Empire, wyd. 1st Ecco pbk, New York 2009, ISBN 0-06-078741-4, OCLC 319585213 [dostęp 2021-11-16] .

Bibliografia

Historia powszechna, t. 7: Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, s. 70, ISBN 978-84-9819-814-0.

[:0-1] 1 2 3 4 5 Marian B.M.B. Michalik Marian B.M.B., MariaM. Żmigrodzka MariaM., Kronika kobiet, wyd. 1, Warszawa: Wydawn. "Kronika", 1993, ISBN 83-900331-5-1, OCLC 49931249 [dostęp 2021-11-16] .

[2] Catholic Encyclopedia -Lombardy [online], www.ecatholic2000.com [dostęp 2021-11-16] .

[3] AreliA. Marina AreliA., The Langobard Revival of Matteo il Magno Visconti, Lord of Milan, „I Tatti Studies in the Italian Renaissance”, 16 (1/2), 2013, s. 377–414, DOI: 10.1086/673405, ISSN 0393-5949 [dostęp 2021-11-16] (ang.).

[4] FSA ToddF.T. Malcolm FSA ToddF.T., The early Germans, wyd. 2nd ed, Malden, MA: Blackwell Pub, 2004, ISBN 1-4051-1714-1, OCLC 55729997 [dostęp 2021-11-16] .

[:1-5] 1 2 HerwigH. Wolfram HerwigH., The Roman Empire and its Germanic peoples, Berkeley, Calif.: University of California Press, 1997, ISBN 0-520-08511-6, OCLC 35978640 [dostęp 2021-11-16] .

[6] J.M.J.M. Wallace-Hadrill J.M.J.M., The barbarian West, 400-1000, wyd. Rev. ed, Oxford, Oxfordshire, UK: B. Blackwell, 1996, ISBN 0-631-20292-7, OCLC 35172586 [dostęp 2021-11-16] .

[7] Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 247. ISBN 83-7425-568-4.

[8] James J.J.J. O'Donnell James J.J.J., The ruin of the Roman Empire, wyd. 1st Ecco pbk, New York 2009, ISBN 0-06-078741-4, OCLC 319585213 [dostęp 2021-11-16] .