| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk prawnych | |
| Specjalność: historia doktryn politycznych i prawnych, problemy nauki i praktyki kultury prawnopolitycznej, współczesne doktryny polityczne | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet Warszawski |
Teodor Filipiak (ur. 1 kwietnia 1929 w Stanisławowie, zm. 9 grudnia 2020) – polski prawnik, politolog, specjalista w zakresie historii doktryn politycznych i prawnych, profesor zwyczajny, pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego.
W 1954 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Na tym samym wydziale na podstawie rozprawy doktorskiej Elitarystyczna koncepcja demokracji burżuazyjnej pod kierunkiem Mieczysława Maneli w 1965 został doktorem nauk prawnych. W 1975 uzyskał na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Problemy teorii "państwa przemysłowego", a w 1987 tytuł profesora. Pracował w Instytucie Nauk Politycznych UW, a od 1 września 1981 do 31 sierpnia 1983 był prodziekanem ds. współpracy z zagranicą Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Współpracował również m.in. z Collegium Varsoviense, Uczelnią Łazarskiego i Wyższą Szkołą Administracyjno-Społeczną. Członek Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.
Był specjalistą w zakresie historii doktryn politycznych i prawnych, problemów nauki i praktyki kultury prawno-politycznej oraz współczesnych doktryn politycznych.
Był promotorem rozpraw doktorskich m.in. Ryszarda Skarzyńskiego, Stanisława Sulowskiego, Tomasza G. Pszczółkowskiego, Joanny Żółnowskiej i Anny Makuch.
Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Zmarł 9 grudnia 2020 i 18 grudnia został pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera B-III-1-10-17).
