Teodor Ojzerman

Teodor Ojzerman
Теодор Ильич Ойзерман
Data i miejsce urodzenia	1?/14 maja 1914 ; Pietrowiriwka, Ukraina
Data śmierci	25 marca 2017
	Specjalność: historyk filozofii
	Nauczyciel akademicki
Instytut badawczy	Instytutu Filozofii Akademii Nauk ZSRR
Okres zatrudn.	1968–1993
	Odznaczenia
	;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Teodor Iljicz Ojzerman (ros. Теодор Ильич Ойзерман; ur. 1^?/14 maja 1914 w Pietrowiriwce, zm. 25 marca 2017) – radziecki i rosyjski historyk filozofii.

Życiorys

Pochodzi z rodziny nauczycieli matematyki. W 1930 roku ukończył szkołę w Dniepropetrowsku. Studiował filozofię w Instytucie Filozofii, Literatury i Historii. W 1941 roku obronił pracę kandydacką. Od 8 lipca 1941 roku walczył na froncie II wojny światowej.

Od połowy 1947 roku wykładał na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Moskiewskiego, gdzie od 1954 roku pełnił obowiązki kierownika katedry historii filozofii zagranicznej. W 1952 roku uzyskał stopień doktora nauk filozoficznych. W 1979 roku został profesorem honorowym Uniwersytetu w Jenie, a w 1981 członkiem rzeczywistym Akademii Nauk ZSRR. W latach 1968–1993 był pracownikiem Instytutu Filozofii Akademii Nauk ZSRR, gdzie w latach 1971–1986 (po śmierci Michaiła Dynnika) kierował Zakładem historii filozofii.

Odznaczenia i nagrody

Order Przyjaźni (2004)
Order Rewolucji Październikowej (1984)
Nagroda im. Gieorgija Plechanowa (1980) za książkę Główne kierunki filozoficzne (ros. Главные философские направления)
Nagroda Państwowa ZSRR (1983)

Publikacje

Prace T. Ojzermana przetłumaczono na wiele języków obcych.

Ойзерман Т.И. Проблемы историко-философской науки. – М.: Мысль, 1969.
- Problems of the History of Philosophy. Translated from the Russian by Robert Daglish. Moscow: Progress Publishers, 1973. [dostęp 2011-04-17]. (ang.).
The main Trends in Philosophy. A Theoretical Analysis of the History of Philosophy. Translated by H. Campbell Creighton, M.A. (Oxon). Moscow: Progress Publishers, 1988. ISBN 5-01-000506-9. [dostęp 2011-04-17]. (ang.).
Dialectical Materialism and the History of Philosophy: Essays on the History of Philosophy. Moscow: Progress Publishers, 1982. [dostęp 2011-04-17]. (ang.).

Przekłady na język polski

T.I. Ojzerman: Powstanie filozofii marksistowskiej. Warszawa: Książka i Wiedza, listopad 1966. (pol.).
Krótki zarys historii filozofii. pod redakcją M.T. Jowczuka, T.I. Ojzermana, I.J. Szczipanowa. Przeł. Marian Drużkowski i in.. Wyd. I. Warszawa: Książka i Wiedza, październik 1965. (pol.).
Krótki zarys historii filozofii. Pod redakcją M.T. Jowczuka, T.I. Ojzermana, I.J. Szczipanowa. Przeł. Marian Drużkowski i in.. Wyd. II, poprawione i uzupełnione. Warszawa: Książka i Wiedza, listopad 1969. (pol.).

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Przypisy

↑ Умер историк философии Теодор Ойзерман |. livejournal.com. [dostęp 2017-03-26]. (ros.).
1 2 Козырев i Ойзерман 2004 ↓.
↑ Encyklopedia Filozoficzna 1967 ↓, s. 134.
1 2 Мысливченко 2020 ↓, s. 498.
↑ Мысливченко 2020 ↓, s. 497.
↑ Materiały do Biografii uczonych ↓.
↑ Указ Президента Российской Федерации от 19 июля 2004 года № 931 «О награждении государственными наградами Российской Федерации». kremlin.ru. [dostęp 2026-05-28]. (ros.).
↑ Указ Президиума Верховного Совета СССР О награждении академика Ойзермана Т. И. орденом Октябрьской Революции. „Ведомости Верховного Совета СССР”. 20, 16.05.1984. [dostęp 2026-05-28]. (ros.).
↑ Премия имени Г.В.Плеханова Присуждается за выдающиеся научные работы в области философии. [w:] Список награждённых [on-line]. Rosyjska Akademia Nauk. [dostęp 2020-09-06]. Cytat: Данные с 1971 года (ros.).

Bibliografia

Ань Цинян. Академик Ойзерман: Новые размышления о марксистской философии. „Вопросы философии”. 5, s. 78—84, 2004. М.. (ros.).
А.Н. Козырев, Т.И. Ойзерман. Интервью с академиком РАН Теодором Ильичом Ойзерманом. „Вестник Московского университета. Серия 7. Философия”. 6, s. 40—61, 2004. М.. (ros.).
Митрохин Л. Н.. Из бесед с академиком Ойзерманом. „Вопросы философии”. 5, s. 33—77, 2004. М.. (ros.).
Философия и история философии: Актуальные проблемы: К 90-летию Т. И. Ойзермана // Институт философии РАН. – М.: Канон+ и РООИ «Реабилитация», 2004. – 576 с.
А. Г. Мысливченко: ОЙЗЕРМАН Теодор Ильич. W: Русская философия. Энциклопедия. Под общ. ред. М. А. Маслина. Wyd. III. М.: Мир философии, 2020, s. 497-498. ISBN 978-5-9909860-9-1. (ros.).
(ros.) А. Г. Мысливченко. ОЙЗЕРМАН ТЕОДОР ИЛЬИЧ // Русская философия. Энциклопедия / Под общ. ред. М. А. Маслина. Сост. П. П. Апрышко, А. П. Поляков. – 2-изд, дораб. и доп.. – М., 2014.
Ойзерман Теодор Ильич. сост. С.Н. Корсаков, Г.М. Тихомирова, А.П. Зайцева ; авт. вступ. ст. И.Т. Касавин(inne języki). Moskwa: Nauka, 2014, seria: Материалы к биобиблиографии ученых: философия; вып. 12. ISBN 978-5-02-039029-4. [dostęp 2025-12-15].
ОЙЗЕРМАН Теодор Ильич. W: Encyklopedia Filozoficzna. Pod redakcją Fiodora Konstantinowa. T. 4: «НАУКА ЛОГИКИ» — СИГЕТИ. Moskwa: Sowietskaja encykłopiedija, 1967, s. 134. (ros.).

Linki zewnętrzne

Zdjęcie T. Ojzermana w Instytucie Filozofii Rosyjskiej Akademii Nauk
Prace Teodora Ojzermana w katalogu Biblioteki Narodowej

[1] Умер историк философии Теодор Ойзерман |. livejournal.com. [dostęp 2017-03-26]. (ros.).

[CITEREFКозыревОйзерман2004-2] 1 2 Козырев i Ойзерман 2004 ↓.

[CITEREFEncyklopedia_Filozoficzna1967134-3] Encyklopedia Filozoficzna 1967 ↓, s. 134.

[CITEREFМысливченко2020498-4] 1 2 Мысливченко 2020 ↓, s. 498.

[CITEREFМысливченко2020497-5] Мысливченко 2020 ↓, s. 497.

[CITEREFMateriały_do_Biografii_uczonych-6] Materiały do Biografii uczonych ↓.

[7] Указ Президента Российской Федерации от 19 июля 2004 года № 931 «О награждении государственными наградами Российской Федерации». kremlin.ru. [dostęp 2026-05-28]. (ros.).

[8] Указ Президиума Верховного Совета СССР О награждении академика Ойзермана Т. И. орденом Октябрьской Революции. „Ведомости Верховного Совета СССР”. 20, 16.05.1984. [dostęp 2026-05-28]. (ros.).

[9] Премия имени Г.В.Плеханова Присуждается за выдающиеся научные работы в области философии. [w:] Список награждённых [on-line]. Rosyjska Akademia Nauk. [dostęp 2020-09-06]. Cytat: Данные с 1971 года (ros.).