Tessalonika

Tessalonika
Θεσσαλονίκη
Rodzice

Filip II Macedoński,
Nikesipolis z Feraj

Małżeństwo

Kassander

Krewni i powinowaci

Aleksander Macedoński

Tessalonika osłaniająca Olimpias przed Kassandrem (mal. Jean Joseph Taillasson, 1799)

Tessalonika (stgr. Θεσσαλονίκη Thessaloníkē) – córka króla macedońskiego Filipa II i Nikesipolis z Feraj; przyrodnia siostra Aleksandra Wielkiego i Filipa III.

Matkę jej uważano za konkubinę lub jedną z wielu małżonek macedońskiego władcy. W istocie pochodziła z wybitnej tesalskiej rodziny i jej zaślubiny z Filipem odbyły się najpewniej jeszcze w 352 p.n.e. Imię jej córki znaczyło dosłownie „Zwycięstwo w Tesalii” i najprawdopodobniej nawiązywało do odniesionego tam przez Filipa nieco wcześniej w bitwie na Krokusowym Polu.

W okresie walk i sporów o przywództwo po Aleksandrze Wielkim oraz regencji Olimpias prawdopodobnie towarzyszyła (do 317 p.n.e.) swej macosze w jej rodzimym epirockim kraju Molossów, później przebywała z nią w obleganej przez Kassandra macedońskiej Pydnie, gdzie po kapitulacji wiosną 316 p.n.e. Olimpias w zaocznym procesie skazano na śmierć i dokonano stracenia.

Wkrótce potem, 316 p.n.e. zmuszona została do poślubienia Kassandra, który dzięki temu dynastycznemu małżeństwu zalegalizował swą władzę nad Macedonią wobec zagrażającego mu konfliktu z rywalizującym Antygonem Jednookim. Jej imieniem nazwał ufortyfikowane miasto portowe, założone strategicznie nad Zatoką Termajską (obecnie Saloniki, ngr. Thessaloníki).

Według Pauzaniasza (Wędrówki po Helladzie IX 7,3), była matką trzech synów: Filipa (wcześnie zmarłego), Antypatra i Aleksandra, na których zachowała silny wpływ po śmierci Kassandra. Jednak z biegiem czasu Antypater, zawistny o faworyzowanie młodszego Aleksandra, w 294 p.n.e. uśmiercił ją, próbując wygnać też brata (Plutarch, Żywoty sławnych mężów, Pyrrus VI, 2).

Uwagi

  1. ↑ Filip II najpewniej poślubił 7-8 kobiet, w tym tylko jedną pochodzenia macedońskiego.
  2. ↑ Wykorzystując jej pokrewieństwo jako ciotki oraz prawnej opiekunki małoletniego Aleksandra, przejął rządy w jego imieniu. Propagandowo kwestionował to Antygonos utrzymując, iż Kassander samowolnie ogłosił się królem, a Roksana i jej syn przetrzymywani są przez niego w niewoli.

Przypisy

  1. ↑ Hammond 1999 ↓, s. 47.
  2. 1 2 A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology 1867 ↓, s. 1101.
  3. ↑ Hammond 1999 ↓, s. 175.
  4. ↑ Goldsworthy 2023 ↓, s. 142.
  5. ↑ Hammond 1999 ↓, s. 232, 235.
  6. ↑ Hammond 1999 ↓, s. 49, 241.
  7. ↑ Hammond 1999 ↓, s. 242.
  8. ↑ Hammond 1999 ↓, s. 47, 241–242.
  9. ↑ Hammond 1999 ↓, s. 242–243.
  10. ↑ Hammond 1999 ↓, s. 266.

Bibliografia