Testament wojskowy – forma testamentu szczególnego przewidziana przez art. 954 kc i przeznaczona dla żołnierzy oraz osób powiązanych z Siłami Zbrojnymi. Sporządzanie testamentu w tej formie reguluje rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 stycznia 1965 roku wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.
Przesłanki sporządzenia
Przesłanka co do podmiotu (osoby spadkodawcy) wskazuje na 4 grupy osób, którym przysługuje prawo do sporządzania testamentów wojskowych.
członkowie PCK i służby medyczne (np. pielęgniarki)
osoby wykonujące czynności duszpasterskie (kapelani)
osoby cywilne na obszarze będącym pod zarządem organów wojskowych.
Przesłanka co do czasu mówi, że sporządzenie tego rodzaju testamentu jest możliwe jedynie w razie mobilizacji, wojny oraz w czasie przebywania w niewoli.
Testament wojskowy I – zaliczany jest do testamentów urzędowych, szczególnych. Sporządza go sędzia wojskowy, który także odnotowuje go w protokole. Świadkowie nie są wymagani.
Testament wojskowy II – zaliczany jest do testamentów prywatnych szczególnych. Wymagana jest obecność dwóch świadków. Od spadkodawcy wymaga się złożenie podpisu.
Testament wojskowy III – stosowany w sytuacji, gdy spadkodawca nie jest w stanie złożyć swojego podpisu. Zamiast niego czyni to trzech świadków, których udział jest wymagany. Spadkodawca składa tutaj swoje oświadczenie woli tylko ustnie.
Testament liniowy – odmiana testamentu, która może być zastosowana jedynie w wyjątkowym przypadku. Jego przesłanką jest obawa spadkodawcy przed rychłą śmiercią wskutek ran i choroby. Nazwa tego testamentu wywodzi się od charakteru udziału świadków. Ustawa wymaga ich dwóch, ale nie muszą oni być obecni jednocześnie i spadkodawca może złożyć swoje oświadczenie woli w obecności najpierw pierwszego świadka, a potem drugiego.