Tetradactylus

Tetradactylus
Merrem, 1820
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – T. seps
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

zauropsydy

Rząd

łuskonośne

Nadrodzina

Scincomorpha

Rodzina

tarczowcowate

Podrodzina

Gerrhosaurinae

Rodzaj

Tetradactylus

Typ nomenklatoryczny

Tetradactylus chalcidicus Merrem, 1820 (= Chalcides tetradactylus Daudin, 1802)

Synonimy
  • Cicigna Gray, 1825
  • Saurophis Fitzinger, 1826
  • Caitia Gray, 1838
  • Homodactylus Fitzinger, 1843
  • Pleurostrichus Gray, 1845
  • Caetia Cope, 1892
  • Paratetradactylus Angel, 1922
Gatunki

8 gatunków (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Tetradactylus – rodzaj jaszczurek z podrodziny Gerrhosaurinae w obrębie rodziny tarczowcowatych (Gerrhosauridae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce Subsaharyjskiej (Demokratyczna Republika Konga, Tanzania, Zambia, Angola, Mozambik, Eswatini i Południowa Afryka).

Charakterystyka

U gatunków z tego rodzaju charakterystyczna jest stopniowa redukcja kończyn i palców – od dwóch par pięciopalczastych, drobnych i wątłych kończyn u T. seps, przez cztero- (T. tetradactylus), dwu- (przednie u T. eastwoodae) i jednopalczaste (tylne u T. eastwoodae) do prawie całkowitej redukcji kończyn u T. ellenbergeri.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1820 roku niemiecki botanik i zoolog Blasius Merrem w publikacji własnego autorstwa poświęconej systematyce płazów i gadów. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) rózgowiec czteropalcy (T. tetradactylus).

Etymologia

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Uwagi

  1. ↑ Wariant pisowni Caitia Gray, 1838.

Przypisy

  1. 1 2 B. Merrem: Versuch eines Systems der Amphibien. Marburg: J.C. Kreiger, 1820, s. 13, 75. (niem.).
  2. 1 2 3 J.E. Gray. A Synopsis of the genera of Reptiles and Amphibia, with a description of some new species. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 201, 1825. (ang.).
  3. ↑ L.J.F.J. Fitzinger: Neue classification der reptilien nach ihren natürlichen verwandtschaften: nebst einer verwandtschafts-tafel und einem verzeichnisse der reptilien-sammlung des K. K. zoologischen museum’s zu Wien. Wien: J. G. Heubner, 1826, s. 20, 50. (niem.).
  4. ↑ J.E. Gray. Catalogue of the Slender-tongued Saurians, with Descriptions of many new Genera and Species. „Annals of natural history”. 1 (5), s. 389, 1838. (ang.).
  5. ↑ L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 22. (łac.).
  6. ↑ J.E. Gray: Catalogue of the Specimens of lizards in the collection of the British museum. London: The Trustees, 1845, s. 51. (ang.).
  7. ↑ E.D. Cope. On degenerate types of scapular and pelvic arches in the lacertilia. „Journal of Morphology”. 7 (2), s. 224, 1892. DOI: 10.1002/jmor.1050070204. (ang.).
  8. ↑ F. Angel. Sur un lézard d’un genre nouveau de la famille de Gerrhosauridae. „Bulletin du Muséum National d’Histoire Naturelle”. 28, s. 150, 1922. (fr.).
  9. 1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Tetradactylus. The Reptile Database. [dostęp 2024-01-25]. (ang.).
  10. ↑ R. Midtgaard: Tetradactylus. RepFocus. [dostęp 2024-01-25]. (ang.).
  11. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 260.
  12. 1 2 Jaeger 1959 ↓, s. 75.
  13. ↑ Agassiz 1842–1846 ↓, s. 10.
  14. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 229.
  15. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 175.
  16. ↑ Agassiz 1842–1846 ↓, s. 7.
  17. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 119.
  18. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 201.
  19. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 270.
  20. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 183.

Bibliografia