Tetrapod
Tetrapod (gr. bizant. τετραπόδιον, cs. тетра́подъ) – niewysoki, prostokątny stolik na czterek nogach, przykrywany materiałem i używany w cerkwi do umieszczania na nim ikon lub innych przedmiotów używanych do celów liturgicznych. Może też służyć za podstawę panichidnika.
Od analogionu (anałoja) różni się poziomym blatem.
Przypisy
Bibliografia
- Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, s. 450, ISBN 978-83-7431-738-2.
