Thales Pan Chacon

Wczesne lata

Studiował na Wydziale Architektury Urbanistyki w Universidade de São Paulo, lecz studiów nie ukończył i opuścił uczelnię w roku 1978. W tym czasie zainteresował się teatrem. Udał się do Belgii, gdzie był uczniem francuskiego choreografa Maurice Béjarta.

Kariera

Brał udział w spektaklu A Chorus Line. Pracował także w musicalu Gardel, uma Lembrança (1987) i Theatro Musical Brazileiro (1995). Na scenie działała wystąpił w Trilogia da Louca, O Drácula, Descalços no Parque, Gilda — Um Projeto de Vida, No Coração do Brasil i Fedra, gdzie był również odpowiedzialny za choreografię.

Spotkał się z uznaniem szerokiej publiczności obok Fernandy Torres (nagroda dla najlepszej aktorki na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes) w dramacie Kochaj mnie zawsze albo wcale (Eu Sei que Vou Te Amar, 1986). Popularność sprawiła, że otrzymywał role w telenowelach, głównie Rede Globo.

W 1993 został hospitalizowany z powodu ciężkiego przypadku zapalenia płuc, ale wyzdrowiał i po pewnym czasie powrócił do pracy. Po raz ostatni zagrał w filmie La Serva Padrona (1997), którego reżyserem była jego żona Carla Camurati, u której także wystąpił wcześniej w dwóch filmach: Kobieta fatalna znajdzie idealnego człowieka (A Mulher Fatal Encontra O Homem Ideal, 1987) i Carlota Joaquina – brazylia księżniczka (Carlota Joaquina – princesa do Brazil (1985).

Choroba i śmierć

Zmarł w swoim domu w dzielnicy Higienópolis, tuż przed swoimi 41. urodzinami z powodu powikłań związanych z AIDS, będąc już zarażonym dziesięć lat wcześniej, kiedy pracował nad operą La Serva Padrona.

filmy

• 1984: Elite Devassa
• 1985: Fonte da Saudade
• 1986: Kochaj mnie zawsze albo wcale (Eu Sei que Vou Te Amar) jako On
• 1987: A Mulher Fatal Encontra o Homem Ideal jako sprzątacz / Książę
• 1987: Luzia Homem jako Alexandre
• 1991: Diálogo de todo dia (Dialogi codzienne)
• 1991: Estação Aurora jako zawiadowca stacji
• 1992: Floresta da Tijuca jako reporter
• 1995: Carlota Joaquina – princesa do Brazil jako lekarz
• 1997: La Serva Padrona jako Vespone

produkcje telewizyjne

• 1982 – Avenida Paulista jako Bianco
• 1983 – Moinhos de Vento jako Thiago
• 1987 – Helena(Rede Manchete) jako Estácio
• 1988 – Fera Radical jako Heitor
• 1989 – O Salvador da Pátria jako Cássio Marins
• 1990 – Meu Bem, Meu Mal jako Henrique Paiva
• 1990 – Fronteiras do Desconhecido
• 1992 – Anos Rebeldes jako Nelson
• 1993 – Olho no Olho .... Patrício
• 1992 – Você Decide – odc. „Morte em Vida”
• 1992 – Você Decide – odc. „Armadilha do Destino”
• 1993 – Você Decide – odc. „A Barganha”
• 1993 – Sex Appeal jako Helinho
• 1997 – Os Ossos do Barão (SBT) jako Otávio