The Open Championship
 | |
| Informacje | |
| Miejsce | |
|---|---|
| Inauguracja | |
| Pole | |
| Par |
71 |
| Tour(y) | |
| Pula nagród |
17,0 mln $ (2025) |
| Miesiąc |
lipiec |
| Rekordy | |
| Suma uderzeń |
264, Henrik Stenson |
| Względem par |
–20, Henrik Stenson |
| Aktualny mistrz | |
| Ryan Fox | |
The Open Championship, zwany również The Open lub British Open – najstarszy z czterech golfowych wielkich szlemów. Jest jedynym turniejem majors rozgrywanym poza USA. Obecnym mistrzem jest Nowozelandczyk Ryan Fox, który zwyciężył w 2026 na polu Royal Birkdale Golf Club w Southport w Anglii z wynikiem -10.
Od 1979 The Open jest rozgrywany w trzeci weekend lipca. Jest trzecim w kolejności w roku turniejem głównym po The Masters i U.S. Open a przed PGA Championship. Turniej kończy się w niedzielę począwszy od 1980. Od 1966 do 1979 turniej rozpoczynał się w środę a finałowa runda rozgrywana była w sobotę. Przed 1966 dwie ostatnie rundy rozgrywane były w piątek. Przed 1926 wszystkie 4 rundy rozgrywane były w dwa dni.
Turniej rozgrywany jest co roku na jednym z dziewięciu pól w Szkocji lub Anglii. Trzy razy w 1951, 2019, 2025 rozegrany został w Irlandii Północnej na polu Royal Portrush.
The Open rozgrywany jest na 72 dołkach. Po 36 następuje cut. Do dalszej gry dopuszczanych jest najlepszych 70 zawodników. W przypadku remisu rozgrywana jest, unikalna dla The Open, dogrywka na trzech dołkach. Przy dalszym braku rozstrzygnięcia gracze rozgrywają kolejne dołki do rozstrzygnięcia.
Historia
The Open Championship został rozegrany po raz pierwszy 17 października 1860 na polu Prestwick Golf Club w Szkocji. Turniej był dostępny tylko dla profesjonalnych graczy. Ośmiu zawodników rozegrało 3 rundy po 12 dołków w ciągu jednego dnia. Wygrał Willie Park Sr. z wynikiem 174 pokonując faworyta Old Toma Morrisa dwoma uderzeniami. W następnym roku turniej został otwarty dla amatorów. Grało ich ośmiu wraz z 10 zawodowymi graczami.
Nagrody
Za różne osiągnięcia w turnieju wręczano lub wręcza się nadal różne nagrody.
- Challenge Belt – wręczany zwycięzcom w latach 1860 – 1870
- The Golf Champion Trophy (znany jako Claret Jug) – wręczany zwycięzcom od 1873
- Złoty medal – wręczany zwycięzcom od 1872.
- Srebrny medal – wręczany od 1949 najlepszemu amatorowi
- Brązowy medal – wręczany od 1972 każdemu amatorowi, który dostał się do rundy finałowej
Pola
Od 1860 do 1870 The Open był organizowany i rozgrywany na polu klubu Prestwick Golf Club. Od 1872 do 1891 rotacyjnie na trzech polach: Prestwick, The Old Course at St Andrews i Musselburgh Links. W 1892 nowo zbudowane pole Muirfield zastąpiło Musselburgh. W 1893 dodano dwa kluby angielskie Royal St George’s i Royal Liverpool Golf Club, Hoylake.
Rotacja pól nie jest ściśle określona. Zarządca rozgrywek R&A wyznacza kolejne pola na pięć lat naprzód.
Pola w Szkocji
- Old Course at St Andrews: w 1873 został drugim miejscem rozgrywania the Open. Od 1990 turniej rozgrywany jest tu co 5 lat.
- Carnoustie Golf Links: po raz pierwszy turniej rozegrano tu w 1931. Po przerwie powrócił do cyklu w 1999. Ostatni turniej rozegrano tu w 2007.
- Muirfield: Prywatne pole zbudowane dla The Honourable Company of Edinburgh Golfers. Pierwszy turniej the Open rozegrano na nim w 1892 zalediwe osiem miesięcy po zbudowaniu. Ostatni raz turniej rozegrano na tym polu w 2013.
- Turnberry, Ailsa Course: Pole na południowo-zachodnim wybrzeżu Szkocji. Rozegrano tu The Open w latach 1977, 1986, 1994 i 2009
- Royal Troon Golf Club, Old Course: pole w południowo-zachodniej Szkocji. Bierze udział w rotacji pól od 1923 a ostatni turniej rozegrano w 2016.
Pola w Anglii
- Royal St George’s Golf Club: pole w hrabstwie Kent w południowo-wschodniej Anglii. Jako pierwsze pole poza Szkocją zostało gospodarzem turnieju w 1894. Po 32 latach przerwy powróciło do cyklu w 1981. Ostatni turniej rozegrano w 2011.
- Royal Birkdale Golf Club: pole w północno-zachodniej Anglii uczestniczy w cyklu od 1954. Ostatni turniej rozegrano tu w 2026.
- Royal Lytham & St Annes Golf Club: pole w północno-zachodniej Anglii. Pierwszy The Open rozegrano tu w 1926, ale regularnie turnieje odbywają się od 1952. Ostatni turniej rozegrano tu w 2012.
- Royal Liverpool Golf Club: pole zwane „Hoylake” gościło turniej od 1897 roku. Do 1967 roku rozegrano tu 10 turniejów The Open. Po 39 latach przerwy powróciło do cyklu w 2006. Następny turniej odbędzie się w 2022 roku.
Występy Polaków w The Open
- Adrian Meronk – 2022, St Andrews (75-68-70-69, 282 ) T42
- Adrian Meronk – 2023, Hoylake (72-71-74-67, 284 ) T23
- Adrian Meronk – 2024, Troon (73-72-73-75, 293 ) T50
Przyszłe edycje
| Rok | Edycja | Pole | Miejscowość | Hrabstwo | Kraj | Data |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2027 | 155 | Old Course at St Andrews | St Andrews | Fife |  Szkocja | 15-18 lipca |
| 2028 | 156 | Royal Lytham & St Annes | Lytham St Annes | Lancashire |  Anglia | 30 lipca - 6 sierpnia |
Rekordy
- najstarszy zwycięzca: Old Tom Morris (46 lat, 99 dni), 1867.
- najmłodszy zwycięzca: Young Tom Morris (17 lat, 156 dni), 1868
- najwięcej zwycięstw: 6, Harry Vardon (1896, 1898, 1899, 1903, 1911, 1914).
- najwięcej kolejnych zwycięstw: 4, Young Tom Morris (1868, 1869, 1870, 1872 – w 1871 turnieju nie rozgrywano).
- najniższy wynik po 36 dołkach: 129, Louis Oosthuizen (64-65), 2021
- najniższy wynik po 54 dołkach: 197, Shane Lowry (67-67-63), 2019
- najniższy wynik po 72 dołkach: 264, Henrik Stenson (68-65-68-63), 2016.
- najniższy wynik po 72 dołkach w stosunku do par: –20, Henrik Stenson (68-65-68-63, 264), 2016; Cameron Smith (67-64-73-64, 268), 2022.
- największa przewaga: 13 uderzeń, Old Tom Morris, 1862 – rekord osiągnięty na 36 dołkach.
- najniższy wynik na 18 dołkach: 63 – Mark Hayes, 2 runda, 1977; Isao Aoki, 3 runda, 1980; Greg Norman, 2 runda, 1986; Paul Broadhurst, 3 runda, 1990; Jodie Mudd, 4 runda, 1991; Nick Faldo, 2 runda, 1993; Payne Stewart, 4 runda, 1993; Rory McIlroy, 1 runda, 2010.
- najniższy wynik na 18 dołkach w stosunku do par: –9, Paul Broadhurst, 3 runda, 1990; Rory McIlroy, 1 runda, 2010.
Zwycięzcy
(a) amator
PO dogrywka (playoff)
Zdobywcy srebrnego medalu
Srebrny medal jest przyznawany najlepszemu amatorowi, który ukończył wszystkie 72 dołki. medal został przyznany po raz pierwszy w 1949. Od 1949 do 2012 45 medali zdobyło 40 golfistów. Czterokrotnie Frank Stranahan a Joe Carr i Michael Bonallack po dwa razy. W 20 turniejach żaden amator nie przeszedł cuta i medal nie został przyznany.
| Rok | Zdobywca |
|---|---|
| 1949 | Frank Stranahan |
| 1950 | Frank Stranahan |
| 1951 | Frank Stranahan |
| 1952 | J.W. Jones |
| 1953 | Frank Stranahan |
| 1954 | Peter Toogood |
| 1955 | Joe Conrad |
| 1956 | Joe Carr |
| 1957 | W.D. Smith |
| 1958 | Joe Carr |
| 1959 | Robert Reid Jack |
| 1960 | Guy Wolstenholme |
| 1961 | Ronald White |
| 1962 | Charlie Green |
| 1963 | Michael Burgess |
| 1966 | Ronnie Shade |
| 1968 | Michael Bonallack |
| 1969 | Peter Tupling |
| 1970 | Steve Melnyk |
| 1971 | Michael Bonallack |
| 1973 | Danny Edwards |
| 1979 | Peter McEvoy |
| 1980 | Jay Sigel |
| 1981 | Hal Sutton |
| 1982 | Malcolm Lewis |
| 1985 | José María Olazábal |
| 1987 | Paul Mayo |
| 1989 | Russell Claydon |
| 1991 | Jim Payne |
| 1992 | Darren Lee |
| 1993 | Iain Pyman |
| 1994 | Warren Bennett |
| 1995 | Steve Webster |
| 1996 | Tiger Woods |
| 1997 | Barclay Howard |
| 1998 | Justin Rose |
| 2001 | David Dixon |
| 2004 | Stuart Wilson |
| 2005 | Lloyd Saltman |
| 2006 | Marius Thorp |
| 2007 | Rory McIlroy |
| 2008 | Chris Wood |
| 2009 | Matteo Manassero |
| 2010 | Jin Jeong |
| 2011 | Tom Lewis |
| 2013 | Matt Fitzpatrick |
| 2015 | Jordan Niebrugge |
| 2017 | Alfie Plant |
| 2018 | Sam Locke |
| 2021 | Matti Schmid |
| 2022 | Filippo Celli |
| 2023 | Christo Lamprecht |
| 2024 | Calum Scott |
Przypisy
- ↑ Claret Jug. theopen.com. [dostęp 2013-07-21]. (ang.).
- ↑ Open Venues. theopen.com. [dostęp 2013-07-21]. (ang.).
- ↑ Turnberry to host the 2009 Open. BBC News, 2005-12-01. [dostęp 2013-07-21]. (ang.).
- ↑ Do You Know. theopen.com. [dostęp 2013-07-21].
- ↑ Tom Lewis joins an elite group as Silver Medal winner. theopen.com, 2011-07-17. [dostęp 2013-07-21]. (ang.).