Theodor Tiling

Theodor Tiling

Harald Heinrich Theodor Tiling (ur. 25 maja 1842 w Nitawie, zm. 21 lipca 1913 w Rydze) – niemiecki lekarz psychiatra.

Życiorys

Syn pastora Ferdinanda Tilinga i Mathilde z domu Wellig. Pobierał nauki w domu, następnie uczęszczał w latach 1856–1862 do rządowego gimnazjum w Rydze. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Dorpacie w latach 1862–1867. W 1869 otrzymał tytuł doktora medycyny po przedstawieniu dysertacji na temat porażenia postępującego. Od 1868 (1869) do 1871 sekundariusz w miejskim zakładzie psychiatrycznym Rothenberg pod Rygą. W latach 1870/71 specjalizował się w Wiedniu. Od 1871 do 1884 ordynator w zakładzie dla chorych umysłowo przy szpitalu św. Mikołaja Cudotwórcy w Sankt Petersburgu. Od 1 stycznia 1884 dyrektor w zakładzie Rothenberg, jako następca Gregora Brutzera. Radny miejski w latach 1887–1890. W latach 1890–1892 prezes Gesellschaft praktischer Ärzte zu Riga. Żonaty z Sophie z domu Tiling (1849–1925). Zmarł w Rydze, wspomnienia o nim napisali Parsival Baron Lieven i August Mercklin.

Dorobek naukowy

Tiling był prawdopodobnie pierwszym, który rozróżnił splątanie, amnezję i konfabulacje (nazywane przez niego „trwałymi urojeniami”; termin konfabulacji wprowadził Emil Kraepelin w 1909). W swojej pracy z 1890 roku dokładnie przedstawił zaburzenia porządku czasowego myślenia. Jego praca dotyczyła grupy pacjentów z poalkoholowym uszkodzeniem nerwów. Niemal równocześnie swoje prace opublikował Siergiej Korsakow, który zaproponował istnienie zespołu objawów u alkoholików, znanego dziś jako zespół Korsakowa. Korsakow niedokładnie cytował prace Tilinga, umniejszając jego zasługi; spotkało się to z ostrą reakcją tego pierwszego. Jednak już kilka lat później zespół zaburzeń pamięci u alkoholików był wiązany niemal wyłącznie z nazwiskiem Korsakowa.

Prace

Przypisy

  1. ↑ Tiling, Harald Heinrich Theodor W: Baltisches Biographisches Lexikon
  2. ↑ Hasselblatt A, Otto G: Album academicum der Kaiserlichen Universität Dorpat. Dorpat, 1889 s. 548
  3. ↑ Tiling T. Beitrag zur Lehre von der allgemeinen progressiven Paralyse der Irren, vom klinischen und anatomischen Standpunkte aus betrachtet. Dorpat, 1869
  4. ↑ Brennsohn I: Die Aerzte Livlands von den ältesten Zeiten bis zur Gegenwart, Ein biographisches Lexikon nebst einer historischen Einleitung über das Medizinalwesen Livlands. Mitau: 1905, s. 51 , 398 .
  5. ↑ T dnekro [online], biographien.lv [dostęp 2017-11-27].
  6. ↑ Lieven P. Theodor Tiling †. Psychiatrisch-neurologische Wochenschrift 15, ss. 257-259 (1914)
  7. ↑ Mercklin A. Nekrolog Tiling. Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie 70, ss. 868-872 (1913)
  8. ↑ Mercklin A: Theodor Tiling 1842–1913. W: Kirchhoff T. (Hrsg.): Deutsche Irrenärzte, Bd. 2. Berlin: Springer Verlag, 1924, s. 202–204.
  9. ↑ Armin Schnider: The confabulating mind: how the brain creates reality. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 18-21. ISBN 0-19-920675-9.