| Typ | |||
|---|---|---|---|
| Premiera |
Francja: 1 grudnia 1982 | ||
| Koniec produkcji |
Maj 1984 | ||
| Procesor |
Motorola 6809 1MHz | ||
| Pamięć operacyjna | |||
| Nośnik danych |
Kasety magnetofonowe, Kartridże MEMO7, dyskietki (po zastosowaniu rozszerzenia, 3 generacja maksymalnie do 640 KB) | ||
| System operacyjny |
Brak | ||
| |||
Thomson TO7 – komputer koncernu Thomson (zwany także Thomson 9000), którego wyróżnia dołączone fabrycznie pióro świetlne. Dodatkowo został zaprojektowany by być zgodnym z popularnym we Francji Minitelem. Początkowa cena detaliczna wynosiła 3750 franków. Do 1983 r. wyprodukowano ponad 40000 sztuk.
Kartridże zaprojektowane jako MEMO7, które mogą być wprowadzane przez zatrzask pamięci. Interfejs użytkownika korzysta z oprogramowania Microsoft BASIC, dołączonego do zestawu w postaci kartridża. Klawiatura posiada membranę z tworzywa sztucznego, można uzyskać dodatkowe wejście użytkownika za pomocą pióra świetlnego. Standardowe ekrany telewizyjne mogą być użyte poprzez złącze SCART RGB o rozdzielczości 320x200 (z dwoma kolorami dla każdego 8x1 pikseli). Komputer posiada łącze DIN magnetofonu oraz 3 porty rozszerzeń.
Uaktualniona wersja, Thomson TO7-70, została wydana w 1984 roku. wśród usprawnień była zwiększona ilość pamięci RAM wynosząca 48 KB. Procesor Motorola 6809 został zastąpiony przez 6809E, a paleta kolorów została rozszerzona z 8 na 16 kolorów.
TO7 to komputer z 1982 roku z piórem świetlnym, w standardowej i wysokiej rozdzielczości grafiki, zaprojektowany, aby być zgodny z Minitelem. Kilka patentów uzyskanych przez Thomson na graficzne zarządzanie, kartridże Mémo7 i zewnętrzną stację dyskietek.
To komputer całkowicie opracowany jako francuski, przedstawiony na Sicob w 1982 roku, zyskując popularność poprzez programy edukacyjne i przez program „dziesięciu tysięcy komputerów” 4,5 do wyposażania szkół z komputerem. Został on zastąpiony w czerwcu 1984 roku przez Thomson T7 / 70. Plan „Komputer dla wszystkich” (IPT) zaczyna się pod koniec 1984 roku, a więc po zakończeniu produkcji TO7. Zasadniczo docelowym planu był Thomson Mo5 i TO7 / 70.
Na koniec 1983, proponowany zestaw do sprzedaży składa się z: TO7 i jego „różdżka” (pióro świetlne), rozszerzenia „Musique et jeux” (rozszerzenie/wtyczka dźwiękowa, 2 joysticki do złącza DIN), kartridża BASIC, gry „Trap” – „pułapka” (grafika 2D, jej akcja toczy się w labiryncie, który przypominał uproszczoną wersję Pac-Mana), oprogramowania do projektowania na kasety „Pictor” do rysowania na ekranie z lekkim piórem, instrukcji obsługi, oraz książki wprowadzającej. TO7 był bezpośrednio sprzedawany przez grupę Thomson i Sonotec – firmy, która była głównym sprzedawcą Apple we Francji. Zgodnie z umową miała dostarczyć kilka tysięcy jednostek i szkolenie. Została ona podpisana pomiędzy Ministerstwem edukacji Narodowej a Sonotec w marcu 1983 r.