| Dzielnica | |||
Stacja kolejowa w Thonburi | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Data likwidacji |
1972 | ||
Położenie na mapie Tajlandii | |||
| 13°43′30″N 100°29′09″E/13,725000 100,485833 | |||
Thonburi (język tajski: ธนบุรี) – część Bangkoku, dawniej osobne miasto w środkowej Tajlandii, na prawym (zachodnim) brzegu rzeki Chao Praya. Pierwotną nazwą miasta było Bang kok ("wioska dzikiej śliwy"). Pełną nazwą miasta było Thon Buri Si Mahasamut (กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร, czyli „Miasto Skarbów Zdobiące Ocean”).

Po złupieniu Ajutthaji przez wojska birmańskie w 1767 roku (i związanym z tym końcem Królestwa Ajutthaja) miasto było 15 lat kolejną stolicą Tajlandii (jako Królestwa Thonburi pod panowaniem króla Taksina). Król sprowadził do miasta chińskich kupców w celu poprawy sytuacji gospodarczej i polepszenia relacji handlowo-dyplomatycznych z Cesarstwem Chińskim; od tamtego czasu w Thonburi mieszka spora społeczność chińska, w związku z czym w mieście znajdują się chińskie świątynie. Miasto było stolicą do czasu objęcia władzy przez Ramę I po zamachu stanu i założenia przez niego w 1782 roku na drugim brzegu Menamu nowej stolicy Krung Thep. Na zachodzie starą nazwą miasta, Bangkok, określa się do tej pory również nową stolicę, mimo że Tajowie nazywają ją nadal Krung Thep. Do 1972 Thonburi pozostawało niezależnym miastem, obecnie stanowi część organizmu miejskiego Bangkoku[potrzebny przypis].