Thrasher

Thrasher – amerykańska marka medialna związana z kulturą skateboardingu, założona w styczniu 1981 roku przez Erica Swensona i Fausto Vitello, którzy wcześniej stworzyli także firmę Independent Truck Company. Thrasher początkowo wystartował jako magazyn poświęcony deskorolce. Od lat 90. Thrasher rozszerzył swoją działalność na telewizję, produkcję wideo, blogowanie w internecie oraz sprzedaż odzieży i gadżetów.

Historia

Thrasher został założony w 1981 roku przez Fausto Vitello i Erica Swensona, głównie jako sposób na promowanie ich firmy produkującej trucki do deskorolek Independent Truck Company. Pierwszym redaktorem magazynu był Kevin Thatcher. Drugim członkiem zespołu został Mörizen Föche, znany jako Mofo który był fotografem, grafikiem, ilustratororem, dziennikarzem, zastępcą wydawcy i dyrektorem generalny – który dołączył do Thrashera w połowie 1981 roku.

W 1989 roku Cara-Beth Burnside została pierwszą kobietą, która pojawiła się na okładce magazynu Thrasher.

W 2016 roku Mofo został wprowadzony do Skateboarding Hall of Fame.

W 1993 roku Jake Phelps został mianowany redaktorem naczelnym magazynu Thrasher. Wprowadzając do świata image punk-skatera poprzez swoje fotoreportaże, Jake Phelps zmienił charakter Thrashera, a tym samym wpłynął na całą subkulturę skateboardingu. W 1999 roku magazyn sponsorował grę na PlayStation zatytułowaną Thrasher Presents: Skate and Destroy. Syn Vitello, Tony, przejął właścicielstwo magazynu po śmierci ojca na zawał serca w 2006 roku, natomiast Swenson zmarł w wyniku samobójstwa w 2011 roku. a 14 marca 2019 roku zmarł długoletni redaktor Jake Phelps.

W 2017 roku Thrasher został wprowadzony do Skateboarding Hall of Fame

Firma jest również właścicielem i operatorem hali Double Rock oraz sklepu deskorolkowego 66 6th w San Francisco[potrzebny przypis].

Michael Burnett jest obecnym redaktorem naczelnym magazynu.

Strona internetowa

Strona internetowa magazynu regularnie udostępnia nowe odcinki różnych segmentów oraz prowadzi forum, na którym zarejestrowani użytkownicy mogą uczestniczyć w dyskusjach online.

Do segmentów należą:

Skater of the Year

Tytuł „Skater of the Year” jest przyznawany corocznie przez magazyn Thrasher. Tradycja ta rozpoczęła się w 1990 roku i do dziś pozostaje jednym z najbardziej prestiżowych wyróżnień w światowej kulturze skateboardingu. Tytuł ten przyznawany jest jednemu skaterowi każdego roku i ogłaszany przez redaktora Thrashera. Chris Cole, Danny Way, Tyshawn Jones oraz Jamie Foy to jedyni zawodnicy, którzy zdobyli to wyróżnienie dwukrotnie[potrzebny przypis].

Rok Skater of the Year Wiek Pozycja Team Sponsor
1990 Tony Hawk 22 Goofy Powell Peralta Airwalk
1991 Danny Way 17 Regular Plan B Skateboards DC
1992 John Cardiel 19 Goofy Black Label Skateboards Vans
1993 Salman Agah 21 Regular Real Skateboards Vans
1994 Mike Carroll 19 Goofy Girl Skateboards Vans
1995 Chris Senn 23 Regular Adrenalin Skateboards Emerica
1996 Eric Koston 21 Goofy Girl Skateboards eS
1997 Bob Burnquist 21 Regular Antihero Skateboards eS
1998 Andrew Reynolds 20 Regular Birdhouse Skateboards Emerica
1999 Brian Anderson 23 Regular Toy Machine Savier
2000 Geoff Rowley 24 Regular Flip Skateboards Vans
2001 Arto Saari 20 Regular Flip Skateboards eS
2002 Tony Trujillo 20 Regular Antihero Skateboards Vans
2003 Mark Appleyard 21 Goofy Flip Skateboards Globe
2004 Danny Way 30 Regular Alien Workshop DC
2005 Chris Cole 23 Regular Zero Skateboards Fallen
2006 Daewon Song 31 Goofy Almost Skateboards DVS
2007 Marc Johnson 30 Regular Chocolate Skateboards Lakai
2008 Silas Baxter-Neal 24 Goofy Habitat Skateboards adidas
2009 Chris Cole 27 Regular Zero Skateboards Fallen
2010 Leo Romero 24 Regular Toy Machine Emerica
2011 Grant Taylor 20 Goofy Alien Workshop Nike
2012 David Gonzalez 22 Goofy Flip Skateboards Globe
2013 Ishod Wair 22 Goofy Real Skateboards Nike
2014 Wes Kremer 25 Goofy SK8MAFIA DC
2015 Anthony Van Engelen 37 Regular Fucking Awesome Vans
2016 Kyle Walker 22 Goofy Real Skateboards Vans
2017 Jamie Foy 21 Regular Deathwish Skateboards New Balance
2018 Tyshawn Jones 20 Regular Fucking Awesome adidas
2019 Milton Martinez 28 Goofy Creature Skateboards Converse
2020 Mason Silva 24 Regular Real Skateboards Nike
2021 Mark Suciu 29 Goofy Habitat Skateboards adidas
2022 Tyshawn Jones 24 Regular King Skateboards adidas
2023 Miles Silvas 28 Regular Primitive Skateboarding adidas
2024 Jamie Foy 28 Regular Deathwish Skateboards New Balance
2025 Chris Joslin 29 Regular Plan B Skateboards Lakai

King of the Road

Od 2003 do 2007 roku Thrasher corocznie organizował konkurs skateboardowy King of the Road. W zawodach zespoły profesjonalnych skaterów otrzymywały „The Book” – książeczkę zawierającą serię wyzwań. Punkty przyznawano za wykonanie każdego z nich. Drużyny rywalizowały jednocześnie przez dwa tygodnie, podróżując po różnych amerykańskich miastach i starając się zaliczyć jak najwięcej zadań. Wszystkie te wydarzenia były wydawane na DVD.

W 2010 roku Thrasher wznowił coroczny konkurs, jednak od tej pory odcinki były publikowane na stronie internetowej magazynu, zamiast na DVD. W 2011 roku Thrasher wraz z marką Converse zorganizowali jednorazową edycję King of the Road w Chinach, w której wzięły udział cztery największe chińskie firmy produkujące decki do deskorolek. W 2016 roku sieć Viceland nabyła prawa do emisji King of the Road 2015 oraz wszystkich kolejnych edycji. Ostatni turniej King of the Road odbył się w 2017 roku.

W kwietniu 2020 roku redaktor naczelny Thrashera, Michael Burnett, poinformował, że decyzja Viceland o nieprzedłużaniu King of the Road na czwarty sezon, wraz z niedawnym odejściem poprzedniego redaktora naczelnego Jake’a Phelpsa, spowodowała zawieszenie konkursu. Istnieje jednak zamiar przywrócenia King of the Road w przyszłości, być może w innej formie.

Skate Rock

Thrasher wydał serię kompilacji muzycznych zatytułowaną „Skate Rock” pod szyldem wytwórni High Speed Productions. Pomysł na tę serię wyszedł od Mofo. Pierwszy album, Volume One, ukazał się w 1983 roku, a seria trwała aż do Volume Eight w 1990 roku[potrzebny przypis].

Seria skupiała się głównie na zespołach punkrockowych, z których większość tworzyli skateboardziści – w tym znani profesjonaliści i gwiazdy środowiska, tacy jak Steve Caballero, Tony Alva, Bob Denike, Brian Brannon, Mofo, Pushead, Chuck Treece oraz Claus Grabke.

Spośród siedmiu tomów serii Skate Rock, wszystkie zostały wydane na kasecie dostępnej przez magazyn. Niektóre z nich były także dostępne na płytach winylowych[potrzebny przypis].

Thrasher zorganizował także wiele tras koncertowych pod nazwą „Skate Rock” zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i na całym świecie.

Przypisy

  1. 1 2 3 Eric Swenson, Co-Founder of Skateboarding Magazine, Dies at 64 (Published 2011) [online], 24 czerwca 2011 [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  2. ↑ Thrasher Magazine – Displaying items by tag: Greatest Hits [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  3. ↑ The4, New Arrivals [online], Thrasher Magazine [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  4. 1 2 Milton Guevara, 'Artists, Weirdos, Hellriders And Homies:' Thrasher Magazine Turns 40, „NPR”, 14 stycznia 2021 [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  5. ↑ Todd, Mofo SHoF 2016 [online], Skateboarding Hall of Fame and Museum, 22 kwietnia 2020 [dostęp 2026-05-31] (ang.).
  6. ↑ Meet the Skate Icon Who Was the First Woman to Grace the Cover of Thrasher Mag. VICE Life 2018-05-31. [dostęp 2025-08-02].
  7. ↑ Todd, Mofo – 2016 SHoF 2016 – Skateboarding Hall of Fame and Museum, „Skateboarding Hall of Fame and Museum”, 22 kwietnia 2020 [dostęp 2025-08-02] [zarchiwizowane z adresu 2023-12-04] (ang.).
  8. 1 2 Luís M. Pinto, The list of Skateboarding Hall of Fame inductees [online], Surfertoday [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  9. ↑ Thrashed [online], The California Sunday Magazine, 24 marca 2016 [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  10. ↑ IGN: Thrasher: Skate and Destroy Review [online], uk.psx.ign.com [dostęp 2025-08-02] [zarchiwizowane z adresu 2007-11-06].
  11. ↑ Fausto Vitello, 59, Is Dead; Made Skateboarding Gnarly (Published 2006) [online], 27 kwietnia 2006 [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  12. ↑ Jake Phelps Dies at 56; as Thrasher Editor, a Skateboarding Guru (Published 2019) [online], 20 marca 2019 [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  13. ↑ Thrasher Magazine – Burnout [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  14. ↑ Thrasher Magazine – Displaying items by tag: Double Rock [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  15. ↑ Thrasher Magazine – Displaying items by tag: Firing Line [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  16. ↑ Thrasher Magazine – Displaying items by tag: Hall Of Meat [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  17. ↑ Thrasher Magazine – Search [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02].
  18. ↑ P-Stone’s Xmas Cookie: P-Stone Forever. ThrasherMagazine 2018-01-03. [dostęp 2025-08-02].
  19. ↑ Thrasher Magazine – Displaying items by tag: My War [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  20. ↑ The Follow Up: Manramp [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  21. ↑ Thrasher Magazine – Search [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02].
  22. ↑ Best Of KOTR 2003 & 2004. [dostęp 2025-08-02].
  23. ↑ KOTR Memories 2003 [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  24. ↑ King of the Road China [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  25. ↑ King of the Road. Andy Roy, Jake Phelps, Michael Burnett Vice Media. 2016-04-28. [dostęp 2025-08-02].
  26. ↑ MICHAEL BURNETT INTERVIEW [online], northskatemag [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  27. ↑ Skate Rock Mexico: Feature Article [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  28. ↑ Skate Rock Tour Dates [online], www.thrashermagazine.com [dostęp 2025-08-02] (ang.).