| Imię i nazwisko |
Тихон Николаевич Хренников |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
10 czerwca 1913 |
| Data i miejsce śmierci |
14 sierpnia 2007 |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |
Tichon Nikołajewicz Chriennikow, ros. Тихон Николаевич Хренников (ur. 28 maja?/10 czerwca 1913, zm. 14 sierpnia 2007 w Moskwie) – rosyjski i radziecki kompozytor, pianista, w latach 1948–1991, z nadania politycznego, generalny sekretarz Związku Kompozytorów ZSRR.
Urodził się w muzykalnej rodzinie. W dzieciństwie zaczął naukę gry na fortepianie. W wieku kilkunastu lat przeniósł się do Moskwy, gdzie uczył się kompozycji i gry na fortepianie w szkole muzycznej Gnesinów (1929–1932), a potem studiował w moskiewskim Konserwatorium (1932–1936) u Wisariona Szebaldina i Heinricha Neuhausa. Podczas studiów skomponował I Koncert fortepianowy i I Symfonię. Wykonaniem symfonii dyrygował Leopold Stokowski. W 1939 skomponował operę Burza o tematyce rewolucyjnej.
W 1947 wstąpił do Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. W 1948 z woli ówczesnych władz ZSRR został wybrany generalnym sekretarzem Związku Kompozytorów ZSRR, funkcję tę pełnił do 1991 roku. Przez tę nominację i swoją pozycję postrzegany był jako stalinowski komisarz, realizujący partyjną linię w muzyce. Na zjeździe kompozytorów w 1948 wygłosił referat przygotowany przez władze partyjne, w którym oskarżył Prokofjewa, Szostakowicza i Chaczaturiana o formalizm i naśladowanie Zachodu, co było elementem kampanii władz przeciw tym kompozytorom. Mimo to dostrzega się też, że dzięki swojej pozycji starał się następnie chronić kompozytorów przed atakami władz i pomagać im, miał m.in. udział w przyznaniu Prokofjewowi i Szostakowiczowi Nagród Stalinowskich.
Skomponował trzy symfonie, cztery koncerty fortepianowe, dwa koncerty skrzypcowe, dwa koncerty wiolonczelowe, opery, operetki, balety, muzykę kameralną i filmową. Jego muzyka realizowała estetykę socrealistyczną, nawiązywała do rosyjskich pieśni ludowych, była melodyjna, przeznaczona dla mas, pozbawiona eksperymentów formalnych.
Za swoje dokonania był nagradzany przez władze ZSRR tytułami: Ludowego Artysty ZSRR (1963), Bohatera Pracy Socjalistycznej (1973), trzykrotnie Nagrodą Stalinowską (1942, 1946, 1952), Nagrodą Państwową (1967), Nagrodą Leninowską (1974), w Rosji Nagrodą Prezydencką (2003).

Źródło:

I inne.