Tlenek baru

Tlenek baru
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwne kryształy żółtawy proszek
Wzór Hilla

BaO

Masa molowa

153,33 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

1304-28-5

PubChem

62392

Podobne związki
Inne aniony

BaO2

Inne kationy

CaO, MgO, Na2O, K2O

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tlenek baru, BaO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków zasadowych zawierający bar na II stopniu utlenienia.

Otrzymywanie

Jest otrzymywany w wyniku ogrzewania węglanu baru z węglem:

BaCO3 + C → BaO + 2CO

Obecność węgla pozwala znacząco obniżyć temperaturę rozkładu BaCO3.

Inną metodą jest termiczny rozkład azotanu baru.

Właściwości

Tlenek baru jest białym ciałem stałym. Występuje w postaci regularnych kryształów lub żółtawego proszku. Ma właściwości higroskopijne[potrzebny przypis].

Jest tlenkiem alkaicznym i reaguje z wodą dając zasadowy wodorotlenek baru:

BaO + H2O → Ba(OH)2

Zastosowanie

Jest wykorzystywany do produkcji metalicznego baru metodą aluminotermiczną, zarówno w warunkach laboratoryjnych, jak i na skalę przemysłową:

3BaO + 14Al → 3BaAl4 + Al2O3
8BaO + BaAl4 → 7Ba↑ + 2BaO·Al2O3
BaO + Al2O3 → BaO·Al2O3
sumarycznie:
4BaO + 2Al → 3Ba↑ + BaO·Al2O3

Powstający bar w temperaturze procesu wynoszącej 1100–1200 °C wydziela się w formie gazowej i ulega kondensacji w chłodnej części reaktora.

Ponadto jest substratem do produkcji wodorotlenku baru. Można z niego także otrzymać nadtlenek baru: tlenek ogrzewa się do 500 °C w obecności powietrza lub tlenu:

2BaO + O2 → 2BaO2

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Patnaik 2003 ↓, Barium oxide, s. 89–90.
  2. 1 2 3 4 5 6 Lide 2009 ↓, s. 4-50
  3. ↑ Lide 2009 ↓, s. 9-51
  4. ↑ Tlenek baru [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 554847 [dostęp 2025-02-05].
  5. ↑ Tlenek baru (nr 554847) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2025-02-05].
  6. 1 2 3 4 Robert Kresse i inni, Barium and Barium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, DOI: 10.1002/14356007.a03_325.pub2 (ang.).
  7. 1 2 Patnaik 2003 ↓, Barium hydroxide, s. 86–87.
  8. 1 2 Patnaik 2003 ↓, Barium, s. 77–79.
  9. ↑ Patnaik 2003 ↓, Barium peroxide, s. 90–91.

Bibliografia