Tlenek litu
Tlenek litu
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC )
konst.
tlenek(2−) litu, tlenek(2−) dilitu
Inne nazwy i oznaczenia
tlenek litu, monotlenek dilitu, dawniej: tlenek litowy
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
higroskopijne , białe kryształy
Wzór Hilla
Li2 O
Masa molowa
29,88 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS
12057-24-8
PubChem
166630
InChI
InChI=1S/2Li.O/q2*+1;-2
InChIKey
FUJCRWPEOMXPAD-UHFFFAOYSA-N
Podobne związki
Inne aniony
Li2 S , Li2 Se , Li2 Te
Inne kationy
Na2 O , K2 O , Rb2 O , Cs2 O
Podobne związki
Li2 O2 , LiO2 , LiO3 , LiOH
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotycząstanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Tlenek litu , Li2 O – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków . Odkryty w 1817 roku przez Johanna Arfvedsona podczas analizy minerału petalitu . Wykorzystywany jako absorbent dwutlenku węgla oraz do produkcji ceramiki i niektórych rodzajów szkła.
Otrzymywanie
Tlenek litu otrzymywany jest w wyniku termicznego rozkładu nadtlenku litu w temperaturze 195 °C:
2Li2 O2 → 2Li2 O + O2
Powstaje także podczas spalania litu w tlenie wraz z niewielkimi ilościami nadtlenku litu:
4Li + O2 → 2Li2 O
Przypisy
1 2 3 Lithium oxide . Haz-Map. NLM . [dostęp 2010-06-01]. (ang. ) .
1 2 3 David R. D.R. Lide David R. D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics , wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4 -72, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang. ) .
1 2 3 Tlenek litu (nr 374725) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich ( Merck ) na obszar Polski. [dostęp 2012-04-19].
↑ Alfa Aesar: Karta charakterystyki – Lithium oxide (41832) . 2009-05-22. [dostęp 2010-06-01]. (pol. ) .
1 2 Nils Wiberg, Arnold F. Holleman, Egon Wiberg: Holleman-Wiberg’s Inorganic Chemistry . Wyd. 1. Academic Press, 2001, s. 1088. ISBN 978-0-12-352651-9 . (ang. ) .
↑ Tlenek litu (nr 374725) (ang. ) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich ( Merck ) na obszar Polski. [dostęp 2012-04-19]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki )
↑ Lithium oxide , [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2010-06-01] (ang. ) .
↑ Anil Kumar De: A Textbook of Inorganic Chemistry . Wyd. 9. New Age International, 2003, s. 223. ISBN 81-224-1384-6 . (ang. ) .