Tlenek niklu(II)

Tlenek niklu(II)
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
konst.	tlenek niklu(II), tlenek niklu(2+)
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	żółty (w wysokiej temperaturze), czarny lub zielony krystaliczny proszek (w temperaturze pokojowej)
Wzór Hilla	NiO
Masa molowa	74,69 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	1313-99-1
PubChem	14805
SMILES
	O=[Ni]
InChI
	InChI=1S/Ni.O
	InChIKey
	GNRSAWUEBMWBQH-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Gęstość
	6,72 g/cm³; ciało stałe
	Rozpuszczalność w wodzie
	nierozpuszczalny
	w innych rozpuszczalnikach
	roztwarza się w kwasach
Temperatura topnienia	1957 °C
Budowa
Układ krystalograficzny	regularny
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Niebezpieczeństwo
Zwroty H	H317, H350i, H372, H413
Zwroty P	P260, P280, P302+P352, P308+P313
Dawka śmiertelna	LD50 38,2 mg/kg (jako para)
	Podobne związki
Podobne związki	Ni2O3, Ni3O4
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
	Multimedia w Wikimedia Commons

Tlenek niklu(II), NiO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym nikiel występuje na II stopniu utlenienia. Występuje naturalnie jako bunsenit.

Otrzymywanie

Można go otrzymać przez reakcję wody z niklem w temperaturze 1000 °C. Tlenek niklu(II) o barwie zielonej można otrzymać poprzez ogrzewanie niklu z wodą w temperaturze 1000 °C. NiO o czarnej barwie można otrzymać kalcynując azotan niklu(II) lub wodorowęglan niklu(II) w temperaturze 600 °C.

Właściwości

Występuje w formie zielonej i czarnej, a w wysokich temperaturach przybiera barwę koloru żółtego. Czarna forma jest aktywna chemicznie i tworzy proste sole w obecności kwasów, zaś zielona forma jest bierna chemiczne i odporna na wysokie temperatury. Jest antyferromagnetyczny. Jego temperatura topnienia wynosi 1957 °C, nie rozpuszcza się w wodzie, roztwarza się w kwasach.

Zastosowanie

Jest ważnym surowcem w procesach wytapiania i produkcji stopów. Może być również stosowany jako katalizator lub barwnik do kolorowego szkła.

Zagrożenia

Ma niską toksyczność, jednak jego wdychanie może powodować raka.

Zobacz też

wodorotlenek niklu(II)

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 Dale L.D.L. Perry Dale L.D.L., Sidney L.S.L. Phillips Sidney L.S.L., Handbook of Inorganic Compounds, CRC Press, 1995, s. 276, ISBN 0-8493-8671-3 .
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 EulaE. Bingham EulaE., BarbaraB. Cohrssen BarbaraB., Patty’s Toxicology, wyd. 6, t. 1, Hoboken: John Wiley & Sons, [cop. 2012], s. 666–667, ISBN 978-1-118-16581-2 (ang.).
1 2 3 4 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4–75, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
1 2 Tlenek niklu(II) ≥ 96%, p.a, 400 mesh, czarny [online], karta charakterystyki produktu Carl Roth, 11 sierpnia 2016, numer katalogowy: 9925 [dostęp 2019-08-15] .
1 2 Inorganic Chemistry, NilsN. Wiberg (red.), Academic Press, [cop. 2001], s. 1505, ISBN 0-12-352651-5 (ang.).

[pepe-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 Dale L.D.L. Perry Dale L.D.L., Sidney L.S.L. Phillips Sidney L.S.L., Handbook of Inorganic Compounds, CRC Press, 1995, s. 276, ISBN 0-8493-8671-3 .

[patty-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 EulaE. Bingham EulaE., BarbaraB. Cohrssen BarbaraB., Patty’s Toxicology, wyd. 6, t. 1, Hoboken: John Wiley & Sons, [cop. 2012], s. 666–667, ISBN 978-1-118-16581-2 (ang.).

[crc-3] 1 2 3 4 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4–75, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).

[CarlRoth-4] 1 2 Tlenek niklu(II) ≥ 96%, p.a, 400 mesh, czarny [online], karta charakterystyki produktu Carl Roth, 11 sierpnia 2016, numer katalogowy: 9925 [dostęp 2019-08-15] .

[ni-5] 1 2 Inorganic Chemistry, NilsN. Wiberg (red.), Academic Press, [cop. 2001], s. 1505, ISBN 0-12-352651-5 (ang.).